homepage - Shqiptari i Italise
24
Ma, M

Pas mbylljes graduale të kufijve në Ballkan, kontrabandistët po gjejnë mënyra të reja që t’i fusin refugjatët në Serbi dhe të kalojnë pastaj në Hungari.
Reportazh nga Milivoje Pantovic, BIRN Beograd 

Foto: Milivoje Pantovic“U largova nga Pakistani për arsye të sigurisë personale dhe shkova në Serbi duke përdorur shërbimet e kontrabandistëve,” tha për BIRN i riu me origjinë nga Afganistani.

Ai po e tregonte historinë e tij në afërsi të stacionit kryesor hekurudhor në Beograd.

Ky është një vend i preferuar për emigrantët e sapoardhur për t’u takuar dhe për të shkëmbyer këshilla se si mund të arrihet në Hungari – hapi tjetër i udhëtimit të tyre të gjatë në Europën Perëndimore.

I njëjti person thotë se, me të arritur në Turqi i ka paguar kontrabandistëve 800 euro që ta çojnë atë me motoskaf në Greqi.

Ai pastaj i pagoi kontrabandistëve edhe 300 euro që ta kalonin nga Maqedonia në Serbi.

Ai gjithashtu tha se emigrantët si ai, janë kontrabanduar në të gjithë Ballkanin në mënyra të ndryshme.

Mundësia më e lirë, por më pak e sigurt përfshin angazhimin e banorëve apo kriminelëve lokalë, të cilët ofrojnë t’i çojnë emigrantët në kufirin me Hungarinë dhe t’i ndihmojnë të kalojnë gardhin me tela me gjemba të Hungarisë.

“Rruga më e shtrenjtë është e ashtuquajtura “mundësia e sigurt”, që të çon nga Beogradi drejt e për në Austri për 2,000 euro,” tha ai.

Çmimi i lartë përfshin ryshfet për oficerët e policisë dhe rojet kufitare, të cilët më pas i lejojonë emigrantë e paligjshëm të kalojnë kufirin në një vend dhe kohë të saktë.

Pasi vendet përgjatë të ashtuquajturës rrugë e Ballkanit, mbyllën kufijtë e tyre dhe pasi BE përfundoi një marrëveshje me Turqinë për ripranimin e refugjatëve, numri i emigrantëve që kalojnë Serbinë përgjatë rrugës së tyre për në vendet e BE-së ka rënë ndjeshëm.

Megjithatë, vetëm përkohësisht.

Kohët e fundit, azilkërkues të rinj kanë filluar të vijnë në Beograd në baza ditore.

Si burri nga Pakistani, ata vijnë kryesisht me “ndihmën” e kontrabandistëve të cilët vazhdojnë të gjejnë vendkalime të reja e të paligjshme kufitare dhe marrin një çmim të lartë për shërbimet e tyre.

Vetëm në muajin e fundit, Serbia ka regjistruar 1.512 refugjatë të rinj që kur kufijtë e rrugës së Ballkanit janë mbyllur.

Zyrtarët dhe ekspertët thonë se kjo është vetëm maja e ajsbergut. Shumë të tjerë besohet të jenë duke kaluar nëpër Serbi në rrugën e tyre drejt BE-së, pa u vënë re apo pa regjistrim.

Punonjësja humanitare Tijana Sijariç, e cila ka punuar me refugjatët në Parkun Info të Beogradit për shtatë muaj, thotë se fluksi është rritur në javët e fundit dhe se shumë emigrantë po drejtohen përsëri drejt kufirit hungarez.

“Ne kemi marrë informacion nga refugjatët për njerëzit që i kanë kontrabanduar përtej kufirit hungarez,” tha ajo për BIRN.

“Edhe vendasit po i ndihmojnë ata të kalojnë në Hungari. Refugjatët na thonë se ata i paguajnë vendasit nga 150 deri në 200 euro për të prerë gardhin. Refugjatët vetë nuk mund ta bëjnë, sepse në qoftë se kapen burgosen”, shtoi Sijariç.

Ajo shpjegoi se refugjatët dhe kontrabandistët vendas janë duke zhvilluar forma të reja bashkëpunimi.

“Disa refugjatë shkojnë në Suboticë me grupe njerëzish dhe kthehen vetëm. Ne kemi zbuluar më vonë se ata po bashkëpunojnë me kontrabandistët,” tha Sijariç, duke shtuar se shumica e refugjatëve që tashmë hyjnë në Serbi janë futur me kontrabandë.

Refugjatët e rinj vazhdojnë të hyjnë në Serbi, pavarësisht nga fakti se që nga mbyllja e “itinerarit ballkanik” policia dhe ushtria serbe kanë “përforcuar sigurinë e kufirit shtetëror”, siç tha për BIRN Ministria e Brendshme serbe në një deklaratë me shkrim.

Sipas kësaj deklarate, vetëm në prill, policia serbe ka ngritur 17 padi penale kundër 31 personave – përfshirë 30 qytetarë serbë dhe një person i kombësisë së panjohur – për kontrabandimin e 214 emigrantëve nga Afganistani, Pakistani, Siria, Iraku dhe vende të tjera.

Rreth 70% e të gjithë emigrantëve që arrijnë Serbinë nga Turqia dhe Greqia vijnë nga Bullgaria, ndërsa shumica e pjesës tjetër vijnë nga ana e Maqedonisë. Disa refugjatë arrijnë në Beograd përmes Shqipërisë dhe Malit të Zi, siç i thanë BIRN punonjësit socialë dhe refugjatët.

Ata gjithashtu thanë për BIRN se disa prej emigrantëve i ndihmojnë trafikantët për të fituar para  ose të transportuar falas në BE.

Në këmbim të ndihmës, ata përkthejnë për kontrabandistët dhe krijojnë besim te emigrantët, shumë prej të cilëve janë mashtruar nga kontrabandistë të tjerë përgjatë rrugës së Ballkanit.

Në këtë situatë, negocimi i transportit me “një prej tyre” mund të jetë jashtëzakonisht i rëndësishëm në finalizimin e një marrëveshjeje.

Përveç kësaj, disa prej emigrantëve të cilët kanë qenë të bllokuar pas kufijve të mbyllur për një kohë të gjatë kanë pasur mundësinë të njohin kontrabandistët, të cilët shpesh vijnë nga grupet kriminale vendase.

Samar A, një migrant nga Irani, thotë se atij i kishin ofruar transport në Serbi, ndërsa ishte në kampin Idomeni në Greqinë e veriut.

“Në kamp, një burrë nga Afganistani u ofrua të më çojë në Serbi për 800 euro. Por unë nuk pranova dhe ai shkoi i vetëm,” tha ai për BIRN.

“Megjithatë, të tjerët kaluan kufirin në atë mënyrë. Një përqindje e vogël e njerëzve kanë sukses në kalimin [nga Greqia] në Maqedoni apo edhe më tej,” shtoi ai.

Ai tha se ishte e paqartë nëse refugjatë i drejtojnë ose vetëm marrin pjesë në këto operacione kontrabande. Shumica e refugjatëve të cilët angazhohen në kontrabandë e bëjnë këtë për shkak se nuk kanë më të holla dhe duhet të financojnë transportin e tyre në BE, tha ai.

“Jo të gjithë kanë të holla për udhëtim. Paratë i kanë shpenzuar ose ua kanë grabitur – gjëra që ndodhin,” tha ai.

“Diçka duhet të bëhet për të fituar [para],” shtoi Samar, duke vënë në dukje se ai nuk ka dashur të aplikojnë për azil në Serbi dhe se kishte për qëllim të vazhdonte udhëtimin e tij drejt BE-së sa më shpejt që të jetë e mundur.

Emigrantët dhe punonjësit e ndihmave thonë se biznesi i kontrabandës është zhvilluar veçanërisht në Greqi, ku mafia lokale ka ngarkuar çmime të larta për transportin: 600 deri 800 euro për të kaluar kufirin në Maqedoni dhe 2.400 në 2.800 euro për të shkuar në Itali. Për të shkuar në Austri nëpërmjet Hungarisë, ata marrin nga 2.600 deri në 3.500 euro.

Radosh Gjuroviç, drejtor i Qendrës për Mbrojtjen e Azilkërkuesve, tha për BIRN se mbyllja e kufijve në Ballkan ka nxitur një shtim në kontrabandimin e njerëzve.

“Ngritja e gardheve nuk e zgjidh problemin e refugjatëve. Ajo vetëm sa përshkallëzon kontrabandën e njerëzve,” tha ai.

“Kontrabandistët kanë rekrutuar refugjatët të cilët flasin gjuhën e klientëve të mundshëm dhe e kanë më të thjeshtë të krijojnë besim”, shtoi ai.

Edhe banorët që jetojnë pranë kufirit me ose pa kaluar kriminale janë duke u përfshirë në biznesin e kontrabandës, tha ai.

“Për shkak të gjendjes së dobët ekonomike, kërkesës së lartë dhe shumave relativisht të madhe të parave, njerëzit që nuk janë angazhuar më parë në krim kanë filluar të merren në kontrabandimin e njerëzve,” tha ai.

“Kjo krijon probleme shtesë për policinë për shkak se këta njerëz nuk kanë qenë më parë kriminelë dhe për këtë arsye janë të vështirë të identifikohen,” shpjegoi Gjuroviç.

Megjithatë, vendasit dhe refugjatët e rekrutuar nuk janë aq të mirë në kontrabandë, si bandat kriminale dhe shkalla e “suksesit” të tyre është e ulët deri në 20 për qind, tha Gjuroviç. Shumë emigrantë përfundojnë duke humbur paratë dhe shpresën.

Gjuroviç tha se shkeljet e të drejtave të njeriut janë një tjetër problem në itinerarin e Ballkanit.

“Bullgaria është njollë e zezë në rrugën tranzite të refugjatëve,” tha Gjuroviç, duke shtuar se duket si një strategji e qëllimshme nga ana e autoriteteve bullgare “që refugjatët të mos qëndrojnë atje”.

“Sjellja mizore sistematike ndaj refugjatëve dërgon mesazhin se ata nuk janë të mirëpritur dhe duhet të qëndrojnë larg”, përfundoi ai.

Mohammad Zubair, nga Afganistani, i cili mbërriti në Serbi nga Bullgaria, bie dakord se situata në Bullgari për refugjatët është e zymtë.

“Kam kaluar më shumë se 40 ditë në burg aty kur ata më kapën duke kaluar kufirin. Mua dhe refugjatët e tjerë të burgosur na rrahën”, tha ai.

“Pasi më liruan dhe më dëbuan në Turqi, pagova kontrabandistët që të më transportonin në një përpjekje të dytë kalimi të kufirit”, tha Zubair.

“Kur kalova në Bullgari për herë të dytë, pagova 200 euro një njeri që të më tregonte rrugën mbi malet në Serbi. Ia dola”, përfundoi ai.

Tani në Serbi, ai nuk ishte në dijeni se kishte të drejtë të aplikonte për azil atje, dhe kur e mori vesh tha se do të përpiqet.

“Edhe ky park [afër stacionit të autobusëve të Beogradit] është më mirë se Bullgaria. Askush nuk më bezdis mua këtu,” tha ai.

Ai është një nga shumë pak personat që synojnë të aplikojnë për azil në Serbi.

Shumica vazhdojnë në drejtim të kufirit me Hungarinë dhe e kalojnë atë në mënyra të ndryshme.

Para se të vazhdojnë udhëtimin e tyre në BE, refugjatët shpesh flenë në një ndërtesë të braktisur në rrugë Brace Krsmanoviç në Beograd.

Adel K, 17 vjeç, nga Libia, ishte një prej emigrantëve që e përdorin këtë ndërtesë të braktisur si një strehë gjatë natës.

Pasi qëndroi atje për një ditë me një grup shokësh, ai e pastroi atë për vizitorët e ardhshëm, ndërsa shokët e tij u larguan për të rregulluar hapin tjetër të udhëtimit të tyre në Hungari.

Ai i tha BIRN se do të largoheshin gjatë natës dhe se nuk duan të lënë një rrëmujë pas për ata që vijnë më vonë.

Ai tha se refugjatët shkëmbejnë informacion nëpërmjet internetit për vendet ku mund të flesh, të kalosh kufirin, kë të paguash për të kaluar, ku dhe kështu me radhë.

Adel nuk deshi t’i zbulojë mundësitë që ka për të kaluar në Hungari. Megjithatë, ai ishte i sigurt se ata do ta kalojnë kufirin në fund dhe do të vazhdojnë rrugën e tyre drejt perëndimit.

 

 

Rama: “Samiti do të jetë një ngjarje e madhe, ku qeveria dhe aktorë të tjerë kombëtare do të angazhohet dhe për të diskutuar me përfaqësuesit e diasporës shqiptare nga çdo cep të botës, mbi mënyrat konkrete se si ne mund të forcojmë lidhjet tona dhe bashkëpunimin me njëri-tjetrin”

Samiti i parë i diasporës në Tiranë, në nëntor 2016Pas 25 vjetëve emigracion, qeveria shqiptare vendos të mbledhë përfaqësues të diasporës “për të ndërtuar një urë mes institucioneve, shqiptarëve jashtë dhe atyre në Atdhe”, për ta thënë me fjalët e kryeministrit. Ishte pikërisht ai që e gjatë takimit me komunitetin shqiptar në Nju Jork lajmëroi mbajtjen e një Samiti të diasporës shqiptare në Nëntor të këtij viti në Tiranë.

“E shkuara jonë e hidhur dhe e përçarë, dekada të mungesës së komunikimit, vrulli për të zbuluar botën dhe vështirësitë e tranzicionit në rindërtimin e shtëpisë sonë na kanë mbajtur shpesh të veçuar. Kjo nuk do të ndodhë më. Samiti do të jetë një ngjarje madhore, ku qeveria dhe aktorë të tjerë kombëtarë do të diskutojnë me përfaqësuesit e diasporës shqiptare nga çdo kënd i botës, në më shumë se 50 vende, për hapat konkretë që mund të hedhim për të forcuar lidhjet dhe bashkëpunimin midis nesh. Në radhë të parë, si mund të ndërtojmë sa më shumë ura dijeje, sepse dija është gjëja më e çmuar që Shqipëria mund të mësojë nga ju këtu dhe nga të gjithë shqiptarët kudo që ndodhen në botë,” – u shpreh Kryeministri Rama.

Duke folur për qëllimin e organizimit të takimit të diasporës, Kryeministri nënvizoi se ai do të udhëhiqet nga nevoja për të ndërtuar një urë midis shqiptarëve, brenda dhe jashtë, për të bërë më shumë në ruajtjen e gjuhës, imazhit dhe zhvillimit të identitetit tonë, si dhe nga nevoja për të ngritur strukturën e bashkëpunimit. 

“Do të jetë një takim pa asnjë dallim për atë që jemi, nga vijmë, çfarë besojmë, apo çfarë partie preferojmë. Do të jetë një takim i gjallëruar nga dëshira për t’u bashkuar përmes ideve, hapave konkretë, planeve të veprimit, duke u udhëhequr nga nevoja për të ndërtuar një urë midis nesh, shqiptarëve jashtë dhe atyre në Atdhe. Do të jetë momenti për të treguar se ne mund të jetojmë në pjesë të ndryshme të botës, por të ndihemi një; mund të jemi të shpërndarë në shtete të ndryshme, por gjithmonë të bashkuar rreth vlerave tona, parimeve tona, vendosmërisë sonë kulturore dhe shpirtërore, gjuhës dhe përkatësisë sonë, identitetit tonë unik shqiptar. Do të jetë momenti për të diskutuar dhe shpresoj për t’u dakordësuar mbi rrugët dhe mënyrat e strukturimit të bashkëpunimit tonë, duke ngritur mekanizma për të punuar dhe zbatuar projekte që do të na lejojnë të jemi plotësues të njëri-tjetrit. Do të nisim nga njohja e njerëzve në Shqipëri, me shembujt e suksesit, heronjtë e diasporës, në kuptimin e punës, arritjeve dhe suksesit të përditshëm. Në kthimin në shtëpi, përpjekjet tona të përbashkëta mund të maksimizojnë progresin dhe mirëqenien, duke rritur shkëmbimet tregtare dhe lidhjet ekonomike. Këtu në diasporë, ne mund të bëjmë shumë më tepër në ruajtjen e gjuhës sonë, imazhit tonë, në ruajtjen dhe zhvillimin e identitetit tonë, duke ofruar shërbime më të mira përmes rrjeteve tona konsullore, duke punuar me qeveritë e tjera, për të ruajtur të drejtat individuale dhe komunitare. Samiti i nëntorit do të jetë momenti për të treguar se cilët jemi dhe se jemi tashmë të aftë dhe të pjekur mjaftueshëm për të bërë më shumë dhe për të synuar më lart,”– u shpreh Kryeministri Rama. 

Akoma nuk dihet as data e saktë as se kush do të mund të marrë pjesë në këtë takim. Sipas kryeministrit, shpejt do të mësojmë më shumë detaje rreth kësaj ngjarjeje: “Puna për organizimin e Samitit është në zhvillim dhe shumë shpejt, detajet për pjesëmarrjen dhe regjistrimin do të bëhen publike”.

 

Shifrat e 25 vjetëve të fundit janë alarmante, akoma më shumë fluksi i lartë i azilkërkuesve ballkanas në BE gjatë vitit të shkuar. Sipas Bankës Botërore për migrimin ndërkombëtar tregon se popullsia e migruar nga Shqipëria përfaqëson rreth 45% të popullsisë aktuale të saj.

Tiranë, 18 prill 2016 – Në Tiranë zhvilloi punimet konferenca e parë vjetore e rrjetit të migracionit për Ballkanin Perëndimor. Morën pjesë 7 institute hulumtues nga 7 vende të Ballkanit Perëndimor, Shqipëria, Bosnja dhe Hercegovina, Kroacia, Kosova, Maqedonia, Mali i Zi dhe Serbia, që kanë krijuar rrjetin, ekspertë nga fusha e migrimit që vijnë nga vende të ndryshme evropiane, duke përfshirë Britaninë e Madhe, Italinë dhe Austrinë, përfaqësues të qeverive, si dhe përfaqësues të institucioneve ndërkombëtare, sektorit akademik, media, studentë, etj.

Akademiku Anastas Angjeli, në fjalën e mbajtur në këtë konferencë tha se kjo migrimit është një temë shumë e rëndësishme, e pranishme në 25 vitet e fundit por që shihet shumë e mprehtë dhe në ditët e sotme. “Një raport i fundit i Bankës Botërore për migrimin ndërkombëtar – vuri në dukje ai – tregon se popullsia e migruar nga rajoni ynë përfaqëson rreth 29% të popullsisë aktuale dhe në disa vende, si në Shqipëri dhe Bosnje&Hercegovinë, arrin në 45% të saj”.

“Që nga fillimi i tranzicionit pas-socialist vendet e Ballkanit Perëndimor karakterizohen nga flukse të larta të migrimit ndërkombëtar, por disa vende si Bosnja Hercegovina, Kroacia, Kosova, Maqedonia dhe Serbia i kanë njohur këto procese që nga fundi i viteve 1960, kur ish-Jugosllavia hapi kufijtë dhe i nxiti qytetarët e saj të punonin në vendet e Europës Perëndimore” tha Angjeli.

Sipas tij, shkaqet e migrimit në vendet e Ballkanit Perëndimor janë të ndryshme. “Në disa vende mbizotërojnë faktorët ekonomikë, në disa të tjera janë konfliktet ndëretnike dhe në disa të tjera një ndërveprim i dy faktorëve të mësipërm. Intensiteti i lartë i migrimit i ka vendosur këto vende në krye të listës së vendeve të Europës Lindore e Qëndrore”.

Gjatë viteve të fundit, sidomos gjatë 2015-ës, disa procese të reja janë vërejtur në vendet e Ballkanit Perëndimor. “Nga njëra anë numri i azil-kërkuesve drejt vendeve të BE, kryesisht për shkaqe ekonomike, është rritur. – tha Angjeli – Ndërsa nga ana tjetër, flukse të mëdha migrantësh, kryesisht nga Siria, kaluan transit nga disa vende të Ballkanit Perëndimor në drejtim të vendeve të BE. Kjo i ka kthyer vendet e Ballkanit Perëndimor në vende të origjinës dhe pritëse, duke ndryshuar kështu edhe tematikën e studimeve”.

Në të gjitha vendet e Ballkanit Perëndimor, krahas analizës së flukseve migratore, theksi po vihet gjithnjë e më shumë në raportin e migrimit me zhvillimin. A do të jetë rajoni ynë një prodhues i vazhdueshëm i flukseve migratore apo nëpërmjet politikash të reja, migrimi mund të kontribuojë në zhvillimin dhe ndoshta rikthimin e një pjese të migrantëve? Por çfarë politikash duhet të ndërmarrim dhe çfarë duhet të mësojmë nga eksperienca e njëri tjetrit? Çfarë kushtesh duhet të krijojmë në vendet tona në mënyrë që këto politika të jene efikase?

Bashkëpunimi mes institucioneve kompetente të pavarura dhe ekspertëve nga vendet e Ballkanit Perëndimor, të cilët punojnë prej vitesh në fushën e migrimit, nënvizoi Angjeli, është shumë i rëndësishëm. Ky bashkëpunim, sipas tij, do të prodhojë analiza dhe do të nxisë politika të reja, të cilat duhet të synojnë maksimizimin e pasojave pozitive dhe minimizimin e atyre negative të migrimit.

 

Gjykata e Venecias pranon ankesën e një qytetari tunizian të mbështetur nga INCA. Piccinini: “Mos bëhen interpretime shtrënguese për të kursyer në kurriz të atyre që kanë më shumë nevojë”

Venecia, 23 maj 2016 – Çeku për bërthamën familjare (ANF) u takon edhe imigrantëve të papunë e familjarëve të tyre në ngarkim që nuk janë në Itali. Ligji nuk lë hapësirë për të bërë dallime mes italianëve dhe të huajve, ndaj INPS duhet të paguajë.

Me një sentencë të depozituar më 18 maj, gjykata e Venecias ka pranuar ankesën e një qytetari tunizian të mbrojtur nga avokatët e patronatit INCA.

Tuniziani, resident në Itali e mbajtës i një lejeqëndrimi për qëndrues afatgjatë, pasi humbi vendin e punës kërkoi dhe iu njoh kompensimi i papunësisë (Mini Aspi). Pikërisht për këtë arsye, shpjegon një komunikatë e patronatit, menjëherë më pas aplikooi edhe për çekun për bërthamën familjare për familjarët e vet rezidentë në vendlindje, siç parashikon konventa dypalëshe e vitit 1984, mes Italisë dhe Tunizisë, lidhur me sigurinë sociale.

Por INPS ia mohoi të drejtën duke thënë se konventa dypalëshe vlen vetëm për punonjësit në marrëdhënie pune dhe jo për të papunët. Gjykatësi i gjykatës së Venecias, në të kundërt, me sentencën nr. 376 për çështjen e ngritur nga tuniziani i mbështetur nga avokatët e INCA-s (Vittorio Angiolini, Chiara Santi dhe Luca Formilan), vendosi, sipas interpretimit të saktë të nenit 23 të konventës mes dy vendeve, që punonjësi edhe pse në gjendje papunësie është “subjekt i barazvlefshëm me punonjësin” e për rrjedhojë ka të drejtën e çekut për familjen, edhe për familjarët që jetojnë në vendlindje.

Në sentencë shtohet gjithashtu që kjo ndihmesë është sidoqoftë e detyrueshme të jepet sipas normativës evropiane (direktiva 109/2003/BE) që përcakton të drejtën e qëndruesve afatgjatë (pra të atyre që kanë kartën e qëndrimit) të “përfitojnë shërbimet e asistencës sociale, të pensionit (…), nëse nuk parashikohet ndryshe e gjithnjë nëse tregohet rezidenca efektive e të huajit në territorin kombëtar”.

Për këtë asrsye, gjykatësi dënoi INPS-in të paguajë shumat që i detyrohet tunizianit, përfshirë interesat e maturuara nga dita e 121-të e paraqitjes së kërkesës për çekun për bërthamën familjare, si edhe shpenzimet legale.

“Është një rezultat domethënës për punonjësit emigrantë tunizianë, familjarët e të cilëve jetojnë akoma në Tunizi – shpjegon Claudio Piccinini, coordinator i zyrave për imigracionin i INCA-s – dhe jo vetëm për ta. Kjo sentencë sqaron pa lënë vend për dyshime të drejtën për çeqet familjare që u njiheshin edhe më parë rregullisht punonjësve, gjatë trajtimit me kompensimin për papunësinë. Një parim që INPS papriturka vënë në diskutim, me interpretime tejet shtrënguese të normës, me qëllim që të kursejë në kurriz të atyre që janë në nevojë e që me të ardhurat e tyre kontribuojnë në mbajtjen e familjes”.

Lexo sentencën e gjykatës së Venecias

 

Inca dhe CGIL promovojnë veprime legale në gjithë Italinë që t’u kthehen imigrantëve paratë e mbledhura nga shteti padrejtësisht. Piccinini: "Mjaft me spekulime, shtetasit e huaj nuk janë lopë për t’u mjelë"

Romë, 19 maj 2016 – Taksa mbi lejet e qëndrimit është e paligjshme? Atëherë Shteti duhet t’u kthejë mbrapsht imigrantëve paratë që kanë paguar padrejtësisht deri më sot.

Në këtë arsyetim, që në pamje të parë duket shumë i saktë, bazohet padia gjyqësore masive e promovuar këto ditë nga patronati INCA dhe sindikata CGIL në gjithë Italinë. Dhjetë ankesa për po aq imigrantë apo familje imigrantësh, janë  paraqitur tashmë në gjykatat e Barit, Torinos, Perugias, Napolit dhe Romës, nga një grup avokatësh të koordinuar nga Vittorio Angiolini dhe Luca Santini. Ky është vetëm transhi i parë, do të pasojnë të tjera ankesa, qëq kanë të gjitha si objektiv të përbashkët të detyrjnë Qeverinë – pas një lumi dënimesh – të heqë atë taksë të urryer.

Është një fazë shumë e rëndësishme e një rrugëtimi të nisur në vitin 2012, kur u fut kontributi për lëshimin e përtëritjen e lejes së qëndrimit: nga 80 deri në 200 euro sipas kohëzgjatjes së dokumentit. Një barrë më shumë që iu shtua 16 eurove të pullë-taksës, 30,46 eurove të shtypjes së dokumentit elektronik dhe 30 eurove të shërbimit postar për pranimin e nisjen e kërkesës.

Inca paraqiti ankim në gjykatën administrative (TAR) të Lazios, tAR-i iu drejtua gjykatës evropiane të Drejtësisë, kjo e fundit vendosi më 2 shtator 2015 që kontributi është “tepër i lartë”, nuk justifikohet nga kostoja që ka për Shtetin dhe dhe nuk përputhet me normativat evropiane. Madje përbën “pengesë për ushtrimin e të drejtave” që direktivat evropiane u njohin imigrantëve.

“Kanë kaluar 260 ditë nga ajo sentencë, por qeveria bën jo një port ë dy veshët të shurdhër” thotë Claudio Piccinini, coordinator i zyrave të imigracionit të patronatit INCA. Por ndërkaq, Patronati dhe sindikata CGIL kanë mbledhur përmes sporteleve të tyre 50 mijë kërkesa dëmshpërblimi dhe ia kanë nisur Presidencës së Këshillit të ministrave dhe ministrive të Ekonomisë dhe të Brendshme: “Në fillim të gjithë në u përgjigjën se nuk ndiheshin kompetentë në këtë fushë, më pas na u tha se duhet t’i nisnim në një tjetër adresë. Vetëm sorollatje”.

“Tani nuk mjaftohemi më me fjalë, u drejtohemi gjykatësve. Në gjyq – shpjegon Piccinini – kërkojmë rimbursimin e kontributeve për lëshimin/përtëritjen e lejeve dhe që në të ardhmen të huajt mos e paguajnë më. Kërkojmë gjithashtu edhe pagesën e interesave nga 2 shtatori deri në ditën e kthimit të parave, sepse nuk ka mirëbesim të administratës në mospërshtatjen me sentencën”.

Çdo ankim ka natyrisht një histori më vete dhe bazohet mbi dokumente që kanë arritur të mbledhin imigrantët dhe ata që i kanë ndjekur, mbi të gjitha kopje të lejeqëndrimeve të vjetra dhe kuponet postare të derdhjes së kontributit. Rastet? Nga kujdestarja morokene që kërkon t’i kthehen 100 euro deri te familja shqiptare që shpreson të rekuperojë plot 1.300 euro. Inca paguan avokatët, por paditësit marrin në ngarkim një kontribut të unifikuar.

“Kostoja e çështjeve gjyqësore, në shumë raste, është më e lartë se shuma që do të rekuperohet” vë në dukje presidentja e Inca-s Morena Piccinini. “Kjo do të thotë se ata që po ngrenë gjyqet e bëjnë, më shumë se për fitim personal, për një çështje qytetarie, të drejtash. Por në të njëjtën kohë tregon edhe pse qeveria nuk u përgjigjet kërkesave tona për dëmshpërblim. Imigranti mund të fitojë të drejtën e vet vetëm nëse i drejtohet gjykatës e nëse këtë e bën i vetëm nuk ka asnjë leverdi. Por shumat e derdhura deri tani, të gjitha së bashku, japin një shifër shumë të madhe”.

Sipas presidents së Inca-s ky është spekulimi i njëqindtë mbi imigrantët që trajtohen si “lopë për t’u mjelë”. “Përfitohet edhe ekonomikisht nga nevoja e qytetarëve të huaj për të qenë në rregull me dokumentet e qëndrimit, duke shumëfishuar paratë që ata duhet të paguajnë sa herë përtërijnë lejet. Përveç vjeljes nga të huajt të taksave dhe kontributeve, shumë më të larta nga çka u jepet, Italia u zhvat para edhe padrejtësisht. Nëse një gjë e tillë do t’u bëhej italianeve, do të merrnin sfurqet…”.

Si është e mundur që pas sentencës së gjykatës evropiane, pse jo duke takuar sindikatat, qeveria nuk dha sqarime e as nuk tregoi si mendon të veprojë? “Kjo qeveri ka shmangur gjithnjë përballjen me ndërmjetësit, në tryezat e rrumbullakëta që kemi pasur me minisrtinë e Brendshme bashkëbiseduesit tanë vetëm sa janë njohur me problemin, pa u angazhuar për zgjidhjen” tregon Kurosh Danesh, përgjegjës i departamentit të imigracionit të sindikatës CGIL.

“Në pankartat që kemi shtypur, është shkruar “Po paguan një taksë të padrejtë”, sepse thelbi është pikërisht ky. Punonjësi immigrant – thekson Kurosh – paguan taksa e kontribute njësoj si italianët, edhe pse fiton më pak se ata, po të jetë grua edhe një të tretën më pak. Kësaj nuk mund t’i shtosh një padrejtësi të dukshme, me qeverin që injoron një vendim të nivelit të lartë, duke përgënjeshtruar kështu me fakte atë që predikon mbi imigracionin. Do t’i shkojmë deri në fund, që të bëhet drejtësi”.

Elvio Pasca

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në 
Facebook dhe Twitter)

 

Miratohet konvertimi në ligj i dekretit të shkollës, që fut mes përfituesve të bonusit të kulturës edhe 24 mijë 18-vjeçarë të huaj. Proteston Lega: “Ç’duan që vijnë në Itali?”

Romë, 13 maj 2016 – U bë drejtësi. Të paktën përsa i përket bonusit të kulturës, 500 eurot për 18-vjeçarët për të shpenzuar për libra, teatër, opera, bijtë e imigrantëve nuk do të diskriminohen e do të trajtohen njësoj si bashkëmoshatarët e tyre italianë.

Mëngjesin e 12 majit, Senati miratoi konvertimin në ligj të dekretit të shkollës, duke mirauar amendamentin për të cilin qeveria kërkoi vitëbesimin. Tani teksti kalon në Dhomën e Deputetëve, ku thuajse është e sigurtë që do të miratohet pa modifikime të tjera.

Teksti, mes të tjerash, zgjeron kategorinë e përfituesve të bonusit për kulturën, që fillimisht, me ligjin e fundit të Qëndrueshmërisë, qeveria ua kishte dedikuar vetëm qytetarëve italianë dhe të BE-së. ndërsa tani 500 eurot do t’u shkojnë të gjithë 18-vjeçarëve rezidentë në Itali dhe “që kanë, kur parashikohet, lejeqëndrim të vlefshëm”. Nga kjo risi duhet të përfitojnë gjithsej 576.953 18-vjeçarë, nga të cilët 24.305 djem e vajza jokomunitarë.

“Konsideroj veçanërisht të dobishme dhe të rëndësishme shtrirjen e bonusit për 18-vjeçarët edhe të rinjve me leje qëndrimi. Është një masë barazie, qytetërimi dhe përfshirjeje të mirëfilltë, qytetarie të plotë për të gjithë 18-vjeçarët” shpjegoi raportuesja Francesca Puglisi (PD).

“Është një investim i rëndësishëm në identitetin tonë, sepse terrorizmi dhe fondamentalizmi luftohen me një punë të thellë integrimi dhe investimi të madh në edukim në periferitë tona. Në fakt, me kulturën, të bukurën dhe edikimin do të mund të ndërtojmë vërtet një Evropë paqeje” shtoi deputetja Puglisi.

Risia nuk i përqen Legës. “Po pra, le t’ua japim të gjithëve bonusin e kulturës”tha me sarkazëm kryetari i grupit të legistëve në Senat Gian Marco Centianio gjatë deklarimit të votës.

“Pas 80 € të dhëna majtas e djathtas, tani u vendos të harxhohen 12 milionë euro për të dhënë të famshmet 500 € ë rinjve 18-vjeçarë edhe nëse janë jokomunitarë. Ato 12 milionë euro – propozoi legisti – mund t’i përdornim për tjetër gjë: për shembulll, për të përmirësuar didaktikën për nxënësit, për “dërrasat e zeza teknologjike”, për klasat, për çfarëdo lloj gjëje por jo për ata që vijnë në Itali e nuk dihet për çfarë”.

Elvio Pasca

 

Kam disa javë që kam paraqitur kërkesë për përtëritjen e lejes së qëndrimit. Ku të mësoj se në ç’pikë është praktika? A është e mundur të kontrolloj në Internet?

Të huajt që aplikojnë për lëshimin, përtëritjen apo përditësimin e dokumentit të qëndrimit mund të verifikojnë në ç’pikë është praktika e nëse dokumenti është gati për t’u tërhequr, shumë lehtësisht, pa dalë nga shtëpia, por duke u lidhur në internet nga një kompjuter.

Para së gjithash, pasi paraqitet kërkesa për lëshimin ose përtëritjen e lejes së qëndrimit, mund të verifikohet nëse dokumentacioni i paraqitur është i plotë ose nëse është e nevojshme të integrohetwww.portaleimmigrazione.it duke shtypur në fund të faqes në të djathtë mbi "Area riservata stranieri". Për t’u identifikuar, duhet futur user id (përdoruesi) dhe passëord (fjalëkalimi) që gjenden në kuponin e postimit të siguruar të lëshuar nga punonjësi i postës në çastin e nisjes së kompletit të formularëve.

Për të mësuar nëse leja e qëndrimit është gati, mjafton që i interesuari të lidhet me portalin zyrtar të Policisë së Shtetit dhe të futet edhe këtu user id (12 germa dhe/ose shifra) të pranishme në kuponin e postimit të siguruar të lëshuar nga punonjësi i postës ose numrin e praktikës (10 germa dhe/ose shifra) nëse kërkesa për lëshimin/përtëritjen e lejes është paraqitur drejtpërdrejt në zyrat e Kuesturës. Nëse leja e qëndrimit është gati, në ekranin e kopjuterit do të jepet edhe adresa e Komisariatit ku duhet shkuar për ta tërhequr dokumentin.

Avv. Mascia Salvatore
Stranieriinitalia.it/Shqiptariiitalise.com
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Jetoj prej 6 vjetësh në Itali e dua të kërkoj kartën e qëndrimit. Mund ta kërkoj edhe për time shoqe që ka ardhur këtu pas meje?

Romë, 17 maj 2016 – Ligji parashikon, me plotësimin e disa kritereve, mundësinë e aplikimit për lejeqëndrim BE për qëndrues afatgjatë, e ashtuquajtura karta e qëndrimit, për vete e për familjarët.

Nëse kërkesa bëhet edhe për familjarët, duhet saktësuar që edhe këta duhet të kenë një lejeqëndrim të vlefshëm prej të paktën 5 vjetëve, siç pohon edhe një sentencë e Gjykatës së Drejtësisë së Bashkimit Evropian e vitit 2014.

Kur kërkesa bëhet vetëm për vete, i interesuari duhet të tregojë që:

- ka një lejeqëndrim të vlefshëm prej të paktën 5 vjetëve;

- ka të ardhura jo më të ulëta se çeku social për vitin kur paraqitet kërkesa (5.825 € për vitin 2016):

- ka kaluar testin e italishtes ose zotëron një certifikatë të vlefshme të njohjes së gjuhës në nivel jo më të ulët se A2.

- paraqet një certifikatë të përshtatshmërisë së strehimit.

Ndërsa kur kërkesa bëhet edhe për familjarët, duhet mbajtur parasysh, përveç rregullit të 5 vjetëve, që edhe familjarët që janë mbi 14 vjeç duhet të mbrojnë testin e italishtes, nëse nuk kanë një certifikatë të njohjes së njohjes së gjuhës italiane ose nëse nuk hyjnë mes kategorive që nuk kanë nevojë të bëjnë testin e sipërpërmendur.

Për më tepër, kur kërkohet lëshimi i lejeqëndrimit BE për qëndruesit afatgjatë për familjarët, duhet treguar që të ardhurat janë ato që nevojiten për bashkimin familjar.

Nëse kërkesa për lëshimin e këtij dokumenti qëndrimi paraqitet nga persona me statusin e mbrojtjes ndërkombëtare, duhet kujtuar që atyre nuk u kërkohet tëmbrojnë provimin e italishtes, as të paraqesë certifikatën e përshtatshmërisë së strehimit por duhet të tregojnë vendin e rezidencës.

Maria Elena Arguello

Stranieriinitalia.it/ Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

Lexo edhe: Carta di soggiorno, posso chiederla anche per i miei familiari?

 

Prej disa muajve kam kërkuar nulla osta për bashkimin familjar për të sjellë në Itali time shoqe. Akoma nuk më kanë kthyer përgjigje. Ç’mund të bëj?

15 maj 2016 – Sipas normativës aktuale, autorizimi apo nulla osta për bashkim familjar lëshohet brenda 180 ditëve, pra 6 muajve, nga data në të cilën i është nisur kërkesa Sportelit Unik për Imigracionin. Në rast se autoritetet kërkojnë integrimin e praktikës, numërimi i 180 ditëve ndërpritet dhe rifillon nga data kur i interesuari dorëzon dokumentacionin integrativ të kërkuar.

Pas kalojnë 180 ditët e parashikuara për përpunimin e kërkesës, në rast se Sporteli unik për Imigracionin nuk ka lëshuar nulla osta apo nuk ka hedhur poshtë kërkesën, aplikuesi mund t’i kërkojë zyrës të marrë vendim. Kërkesa për përshpejtim (sollecito) bëhet me një letër që i niset me postë të porositur, në të cilën jepen të dhënat e praktikës dhe kërkohet të kihet një përgjigje lidhur me kërkesën.

Në rastet më urgjente, apo kur kërkesa e mësipërme nuk mjafton, aplikuesi mund t’i paraqesë kërkesë për përmbushje detyre (diffida ad adempiere) Sportelit Unik që ky i fundit të marrë vendim mbi praktikën. Edhe në këtë rast, kërkesa duhet bërë me shkrim dhe duhet nisur me postë të porositur. Nëse edhe kjo nuk mjafton, nuk mbetet tjetër veçse t’i drejtohet një avokati për të hedhur në gjyq Sportelin Unik të Imigracionit.

Në të shkuarën, para modifikimit që iu bë me paketën e sigurisë së vitit 2009 tekstit normativ që disiplinon bashkimet familjare, heshtja e Sportelit Unik kishte për pasojë pranimin automatikisht të kërkesës. Në raste të tilla normativa e asokohe, që parashikonte vetëm 90 ditë për lëshimin e nulla-osta-s, i lejonte familjarit që do të sillej në Itali, të shkonte drejtpërdrejt në Konsullatën italiane e të kërkonte vizë, duke çuar atje kopjen e dokumentacionit të dorëzuar në Sportelin Unik bashkë me kuponin e dorëzimit të kërkesës. Fatkeqësisht kjo mundësi nuk ekziston më.

Maria Elena Arguello/Stranieriinitalia.it

In italiano: Ricongiungimento familiare. Cosa fare se la risposta non arriva?

(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Anche colf, badanti e babysitter devono presentare la dichiarazione dei redditi. Come si fa e che modello devono utilizzare

Tutti i collaboratori domestici, indipendentemente della cittadinanza, hanno l’obbligo di fare la dichiarazione dei redditi quando questi superano la soglia minima di € 8.000 lordi all’anno.

Sono previste delle sanzioni per coloro che, nonostante hanno l’obbligo di fare la dichiarazione dei redditi, si astengono di farlo. La dichiarazione dei redditi permette inoltre di chiedere agevolazioni fiscali, come quelle spettanti per il coniuge o familiare a carico. Tra le altre cose, è indispensabile per ottenere il bonus Irpef che può arrivare fino a € 960,00.

Il datore di lavoro domestico  non è un sostituto di imposta e quindi non può fare le trattenute e i versamenti di imposte previsti dalla legge. Il lavoratore deve quindi presentare allo Stato la dichiarazione dei redditi, che altro non è che il resoconto dei guadagni percepiti nell’anno precedente, quindi nel 2016 si presentano i redditi del 2015.

Prima di fare la dichiarazione, il lavoratore domestico deve richiedere al datore di lavoro la certificazione sostitutiva dei compensi  che riepiloga tutti gli stipendi pagati (chiamato anche,  impropriamente, CUD). Il datore di lavoro è tenuto a consegnare questo documento almeno 30 giorni prima della data di scadenza per la presentazione della dichiarazione dei redditi oppure al momento in cui cessa il rapporto di lavoro. Al lavoratore servono anche  le ricevute di tutti i contributi versati all’Inps nell’anno di riferimento.

I lavoratori domestici (colf, badanti e baby-sitter) possono presentare la propria dichiarazione dei redditi sia con il modello 730 sia con il modello Unico. Per la prepararla, ci si può affidare ad un centro di assistenza fiscale, cosiddetto CAF, oppure ad un intermediario abilitato.

Se dalla dichiarazione presentata con il modello 730 emergerà un credito a favore del lavoratore, il rimborso di tale importo viene eseguito direttamente dall’Agenzia delle Entrate sul conto corrente postale o bancario dell’interessato (i dati devono essere inseriti già nella dichiarazione fiscale). Se invece ci sarà un saldo a debito che il lavoratore deve pagare allo Stato, l’intermediario ovvero il CAF consegna all’interessato il modello F24 con gli importi da pagare entro la data di scadenza indicata.

Maria Elena Arguello, Stranieriinitalia.it

Lexo edhe: Bashkëpunëtoret shtëpiake, mbërrin bonusi 960 € me deklarimin e të ardhurave

 

 

Shërbimi Shëndetësor Kombëtar (SSN) është tërësia e strukturave dhe shërbimeve që kanë për qëllim të sigurojnë mbrojtjen e shëndetit dhe ndihmë shëndetësore për të gjithë qytetarët, italianë e të huaj. I huaji me qëndrim të rregullt në Itali gëzon të drejtën e shërbimit shëndetësor, të ofruar nga SSN, njësoj si qytetari italian.

Regjistrimi në SSN është i detyrueshëm për të huajt titullarë të:


  • lejeqëndrimit BE për qëndruesit afatgjatë;

  • lejeqëndrimit për motive pune (të varur ose të pavarur);
  • lejeqëndrimit për pritje të punësimit;

  • lejeqëndrimit për motive familjare (me një përjashtim);

  • lejeqëndrimit për motive strehimi politik / mbrojtje humanitare;

  • lejeqëndrimit për motive birësimi /pritje birësimi
  • lejeqëndrimit në pritje të marrjes së shtetësisë italiane.

Të huajt mund të kërkojnë regjistrimin edhe kur janë pritje të lëshimit të lejeqëndrimit të parë. Ata nuk e humbasin regjistrimin gjatë pritjes së përtëritjes së lejes së qëndrimit.

Të drejtën e regjistrimit e gëzojnë edhe familjarët në ngarkim të personit të regjistruar. Për të miturit, prindërit e të cilëve janë të regjistruar në SSN, garantohet i njëjti trajtim me të miturit e regjistruar, që nga momenti i lindjes.

Për prindërit mbi 65 vjeç që kanë ardhur në Itali me bashkim familjar me bijtë, nga 5 nëntori 2008, regjistrimi në SSN nuk është i detyrueshëm edhe pse ata kanë lejeqëndrim për motive familjare.
Në fakt, dekreti legjislativ 160/08 përcakton që prindërit mbi 65 vjeç duhet të kenë sigurim shëndetësor të vetin të vlefshëm edhe në Itali, ose të regjistrohen vullnetarisht në SSN duke paguar kontributin vjetor.  Ministria e Shëndetësisë ka sqaruar se kontributi vjetor për prindërit mbi 65 vjeç pa të ardhura personale llogaritet mbi të ardhurat e të birit që e ka sjellë në Itali me bashkim familjar.

Mund të regjistrohen vullnetarisht në SSN të huajt që kanë lejeqëndrim për arsye studimi. E bëjnë për vete dhe familjet e tyre që jetojnë me ta.

Ka një kategori të huajsh që nuk mund të regjistrohen në SSN. Janë të gjithë ata që qëndrojnë në Itali për më pak se tre muaj (ata që vijnë për turizëm, vizitë të afërmve, biznes).

Ekzistojnë disa shërbime që SSN u siguron të gjithë personave që ndodhen në Itali, të regjistruar apo jo. Janë të garantuara për të gjithë:

  • mjekimet e kurat, me karakter ambulator e spitalor, urgjente ose thelbësore, për sëmundje ose fatkeqësi;
  • trajtimi i shtatzënisë dhe mëmësisë;

  • kujdesi i fëmijës;
  • vaksinat;
  • programet e profilaksisë;

  • parandalimi, diagnostikimi dhe trajtimi i sëmundjeve infektive;

  • kujdesi, parandalimi dhe rehabilitimi në fushën e varësisë nga droga.
Regjistrimi në SSN bëhet pranë Ndërmarrjes Shëndetësore Vendore kompetente për zonën e rezidencës.

Dokumentacioni që paraqitet është i mëposhtmi:

  • lejeqëndrim të vlefshëm; nëse dokumenti është në fazë përtëritjeje, duhet marrë lejeqëndrimi i skaduar dhe kuponi i përtëritjes;
  • kodi fiskal;
  • vetëdeklarim i rezidencës;
  • faturën e pagesës së kryer (për ata që regjistrohen vullnetarisht në SSN).
  • Mund të kërkohen edhe dokumente të veçanta që ndryshojnë në varësi të llojit të lejes së mbajtur.

Përmes regjistrimit në SSN i huaji pajiset me librezë shëndetësore e zgjedh mjekun e familjes dhe pediatrin për të miturit.

Regjistrimi në SSN i siguron qytetarit të drejtën e përfitimit të të gjitha shërbimeve si:

  • vizita mjekësore të përgjithshme dhe të specializuara;
  • vizita mjekësore në shtëpi;
  • analiza laboratori e diagnostikim me aparatura;
  • shtrime në spital;
  • ndihmë për riaftësim, proteza;
  • vaksinime;
  • receta për ilaçe;
  • certifikata mjeko-ligjore.

Regjistrimi pranë SSN nuk është më i vlefshëm nëse:

  • të huajit i skadon lejeqëndrimi, me përjashtim të rastit kur tregon kërkesën për përtëritje ose lejeqëndrimin e përtërirë;
  • i tërhiqet apo i mohohet leja e qëndrimit, me përjashtim të rastit kur i interesuari dëshmon se ka paraqitur apelimin ndaj faktit;
  • dëbohet;
  • nuk plotëson kushtet për të bërë pjesë në kategoritë për të cilat parashikohet regjistrimi i detyruar në SSN (për shembull: ndryshimi i motivit të lejeqëndrimit në një të ri për të cilin nuk parashikohet regjistrimi i detyrueshëm në SSN).
Libreza shëndetësore

Është dokumenti që lëshohet në ASL e që dëshmon regjistrimin në SSN.

Ajo përmban:

  • të dhënat personale të personit
  • kodin fiskal (në tre versione: përpara në formatin alfa-numerik, nga pas në formatin barcode dhe shiritin magnetik);
  • datën e skadencës, e vlefshme vetëm për shërbimin shëndetësor;
  • një hapësire të lirë për të shënuar, nëse ka, të dhëna të krahinës;
  • tre shenja të alfabetit braille për të verbërit.

Libreza shëndetësore është e nevojshme për ta paraqitur te mjeku apo pediatri, për të bërë vizita mjekësore të specializuara, për të blerë barna në farmaci, për të bërë analiza laboratori apo diagnostikime me aparatura në struktura të SSN.

Libreza shëndetësore vlen gjithashtu në të gjitha ato raste kur nevojitet të tregohet kodi fiskal, e ajo çka është më absurde përdoret më shpesh për të blerë cigaret, pasi përmes leximit të saj aparatura mëson që blerësi nuk është në moshë të mitur.

 

Ç’dokumente nevojiten, si paguhet e si tërhiqen pasaportat pranë Zyrës konsullore në Ambasadën e Shqipërisë në Romë

Pasaporta biometrike, dokumenti shqiptar i vlefshëm për të udhëtuar jashtë shtetit, dhe letërnjoftimi elektronik, dokumenti i identifikimit, merren edhe në disa përfaqësi konsullore shqiptare, përfshirë ato në Romë e Milano, pa qenë e nevojshme që i interesuari të shkojë në Shqipëri. Një shërbim i nevojshëm për mëse gjysmë milion shqiptarët që jetojnë këtu, por që e paguajnë shtrenjtë. Nëse në vendlindje pasaporta kushton 7.500 lekë, në konsullata kushton tashmë 130 euro. Ndërsa për letërnjoftimin elektronik çmimi është pak a shumë i njëjtë: në konsullatë paguhet 12 euro ndërsa në Shqipëri 1.500 lekë.

Pasaporta lëshohet vetëm nëse qytetari është i regjistruar në Zyrën e Gjendjes Civile në Shqipëri.

Aplikimi për pasaportat në Romë

Në Romë aplikohet për pasaportë pranë zyrës konsullore të Ambasadës së Shqipërisë në Itali, që ndodhet në rrugën Asmara 3, nga e hëna në të premte me orarin 9:00-14:00.

Kush aplikon

Shtetasit shqiptarë që kanë mbushur moshën 16 vjeç dhe nuk kanë letërnjoftimin elektronik, duhet të aplikojnë njëkohësisht për letërnjoftim elektronik dhe pasaportë biometrike. Kush është pajisur më parë me letërnjoftimin elektronik, duhet ta marrë atë me vete në zyrën konsullore kur të shkojë për të aplikuar për pasaportën.

Të miturit shqiptarë me moshë deri në 16 vjeç, kanë të drejtë të aplikojnë vetëm për pasaportën biometrike, të shoqëruar nga të dy prindërit, duke paraqitur një dokument me të cilin të tregohet lidhja familjare e prindërve me të miturin, një certifikatë familjare. E bën edhe në prani të njërit prind që shoqëron fëmijën, por  gjithnjë me të dyja pasaportat e prindërve dhe me një dokument që dëshmon lidhjen familjare me fëmijën. Certifikatat mund të jenë italiane ose shqiptare.

Pasaporta biometrike ka kohëzgjatje dhjetëvjeçare për ata që kanë mbushur moshën 16 vjeç dhe vetëm pesë vjet për të miturit nën 16 vjeç.

Ç’dokumente duhen paraqitur

Për të aplikuar për dokumentet biometrike, i interesuari duhet të paraqitet personalisht tek personeli i Ambasadës me një dokument identifikimi të vlefshëm shqiptar nga të mëposhtmit:

  • Pasaportë
  • Leje për drejtim automjeti
  • Letërnjoftim elektronik (nëse e ka)
  • Dokument tjetër të vlefshëm me fotografi

Gjithashtu mund të pranohen për aplikim edhe dokumentet italiane të mëposhtme:

  • Dokument qëndrimi (leje ose kartë qëndrimi)
  • Kartë identiteti

Veç këtyre dokumenteve i interesuari duhet të ketë me vete edhe mandate-pagesën që dëshmon derdhjen e shumës së parave në llogarinë bankare të dedikuar këtij shërbimi me koordinata:

IBAN: IT 89 D 02008 05219 000102714781

Tërheqja e dokumenteve biometrike

Dokumentet biometrike mund të tërhiqen pas tre javësh nga data e paraqitjes së kërkesës. Më parë, është mirë të konsultohet profili zyrtar Facebook i Ambasadës së Shqipërisë në Romë, në të cilin periodikisht jepen informacione mbi dokumentet e prodhuara sipas datave të aplikimit.

Tërheqja e dokumenteve bëhet duke paraqitur kuponin e aplikimit dhe një dokument identifikimi, çdo ditë nga e hëna në të premte, orari 13.00 - 14.00.

Letërnjoftimi elektronik mund të tërhiqet pranë Zyrës Konsullore vetëm personalisht nga aplikanti që duhet të japë shenjën e gishtit për ta aktivizuar dokumentin.

Pasaporta, tërhiqet personalisht, apo nga kujdestari ligjor për shtetasit nën 16 vjeç ose nga persona të autorizuar me prokurë të posaçme si dhe pjesëtar i afërt i familjes (bashkëshorti/ja, prindi, fëmija) me certifikatën familjare me vete.

Rastet kur aplikohet për herë të dytë

Çdo qytetar shqiptar ka të drejtë të riaplikojë për dokumentet biometrike në rastet e mëposhtme:

·      Humbje/vjedhje e dokumentit biometrik - Në këtë rast qytetari duhet të paraqitet me mandat-pagesën, një dokument identifikimi dhe me denoncimin e bërë pranë kuesturës/policisë, i cili duhet të jetë i legalizuar me vulë APOSTILLE dhe i përkthyer (përkthim i betuar) në gjuhën shqipe;

·      Dëmtim i dokumentit biometrik - Qytetari duhet të paraqitet me mandat-pagesën, një dokument identifikimi dhe me dokumentin biometrik të dëmtuar, i cili dorëzohet në zyrën konsullore me procesverbal.

·      Ndryshime në të dhënat e gjendjes civile të shtetasit - Në këtë rast, qytetari paraqitet me mandat-pagesën, dokumentin e identifikimit dhe dokumentin që vërteton ndryshimin e të dhënave të gjendjes civile.

Lexo edhe:
Certifikatat e Gjendjes Civile në Konsullata, ja si merren
Pasaportat biometrike shqiptare, si aplikohet në Milano – udhëzues i përditësuar

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Politikani italian që më shumë se kushdo ka luftuar për të drejtat civile. Janë të lidhura ngushtë me të ligjet për divorcin e abortin, në Itali të ligjshme nga mesi i viteve Shtatëdhjetë.

Marco PannellaKa ndërruar jetë pasditen e të enjtes (19 maj) Marco Pannella, lideri historik i radikalëve, protagonist i padiskutueshëm i betejave për të drejtat e njeriut në historinë e Italisë. Vdekja e mori në moshën 86-vjeçare në një klinikë të Romës ku ishte shtruar një ditë më parë për përkeqësimin e gjendjes së tij shëndetësore. Pennella prej vitesh luftonte kundër dy tumoresh., një në mëlçi e një në mushkëri, sëmundje për të cilat fliste lirshëm.

Lajmi i vdekjes së tij u dha nga “Radio Radicale” nën tingujt e Requem të Mozartit.

Kryetar partie, flamurtar i të drejtave të individit, kundërshtar i pushtetit të partive dhe drejtimeve politike, mbrojtës i flaktë i kategorive më të dobëta dhe shpikës i mosbindjes civile. Pannella mishëron të gjitha këto dhe shumë të tjera.

Njeri i aftë të tërhiqte tek radikalët kontestuesit e rinj të viteve ’70 dhe, 20 vite më vonë, të bënte aleancë me Berlusconin. Por askush nuk tha se ishte një renegat. Për të ishte e rëndësishme ishte vetëm realizimi i ideve të tij.

Sigurisht që nuk ishte një politikan konvencional, të arrestohesh sepse ke pirë “bar” në publik (1975) nuk është diçka që e bëjnë të gjithë.

I gjatë e plot dhimbje mesazhi presidentit Sergio Mattarella. “Kam patur mundësinë të flas disa hetë me të kohët e fundit, edhe në këto ditë vuajtjesh. Nuk pushoi asnjëherë së menduari për të nesërmen, një të nesërme më të mirë për vendin tonë. Protagonist i politikës italiane, pa qenë asnjëherë i lidhur me pushtetin, luftoi beteja të një rëndësie të madhe, veçanërisht në fushën e të drejtave. Përfaqësoi me pasion shumë qytetarë, duke ia dalë jo rrallëherë të transformojë një status minorance në nisjen e proceseve të ndryshimit”.

“Një lider i madh politik, lideri radikal që ka shënuar historinë e këtij vendi me betejat e tij të guximshme. I bëj homazhe në emrin tim personal, të qeverisë dhe të forcës sime politike (PD) historisë së këtij luftëtari dhe luani të lirisë”, reagoi menjëherë kreyministri italian, Matteo Renzi, pas vdekjes së tij, duke ndërprerë një konferencë shtypi me kryeministrin holandez.

Emma Bonino, ish komisionere evropiane dhe ish ministre e Punëve të Jashtme, ndër personat më të afërt me Pannellan, tha në mikrofonin e  “Radio Radicale” se “Marco Pannella do t’u mungojë të gjithëve, edhe kundërshtarëve të tij”, se “Pannella ishte shumë i dashur por pak i vlerësuar për meritat e tij në këtë vend që i detyrohet shumë. Mendoj se tani që nuk është më në jetë, shumëkush duhet të reflektojë mbi meritat dhe praninë e tij në historinë e këtij vendi”.

Nga Selia e Shenjtë – Marco Pannella kishte raporte personale me Papa Gjon Palin II e Papa Françeskun, por betejat politike e kishin vënë shpesh kundër kishës katolike – zëdhënësi Atë Federico Lombardi e kujtoi me këto fjalë: “Pannella është një person me të cilin jemi gjetur shpesh në të shkuarën në dy fronte të kundërta, por të cilin nuk mund të mos e vlerësoje për angazhimin e plotë dhe pa asnjë interes për kauza fisnike”.

“Të paktë janë ata që kanë promovuar dhe mbrojtur laicitetin, të drejtat civile dhe Evropën si Marco Pannella. Përshëndes një politikan të madh dhe një proevropian”, shkroi në rrjetet sociale presidenti i Parlamentit Evropian, gjermani Martin Schulz.

 

Në Senat akoma nuk po ia dalin me malin e amendamenteve të Legës. Ndërkaq, brezat e dytë e pyesin përmes rrjeteve sociale, por pa ndonjë rezultat

#Riformacittadinanzasubito, #Stranieroachi, #Matteorisponde, #MatteononrispondeRomë, 19 maj 2016 – Mbi shtetësinë italiane për bijtë e imigrantëve, tani për tani ka fituar Lega. Në kuptimin që nuk flitet për reformën, sepse në Parlament nuk po ia dalin dot të rinisin debatin për shkak të obstruksionizmit të partisë së Salvinit.

Dukej sikur kishte ardhur çasti i mirë. Tri javë pas paraqitjes së mëse 7 mijë amendamenteve, thuajse të gjitha të Legës, sot Komisioni për Çështjet Kushtetuese kishte vënë sërish reformën në rend të ditës. Nuk pritej ndonjë gjë e madhe, veçse që kryetarja Finocchiaro të lajmëronte: “Amendamentet janë botuar”.

Fakti është që as kjo nuk do të ndodhë. Në zyrat e Komisionit puna për të vënë rregull mbi malin e amendamenteve akoma nuk ka mbaruar. Botimi i tyre është shtyrë, shpresojmë t’ia dalim për javën e ardhshme” thonë, kështu që edhe mbledhja e sotme e Komisionit është përditësuar duke hequr reformën nga argumentet që do të trajtohen. Sërish shtyrje.

Në këto kushte, brezat e dytë i drejtohen drejtpërdrejt kryeministrit. Një grup i madh bijsh imigrantësh lanë takim për mbrëmë për #Matteorisponde, që Matteo Renzi organizon rregullisht në rrjetet sociale për t’iu përgjigjur pyetjeve të qytetarëve. Të gjithë i kërkuan qeverisë të tundet duke përdorur si fjalëkalim #Riformacittadinanzasubito dhe #Stranieroachi (që shqip do të ishin Reforma e shtetësisë menjëherë” dhe “Kujt i thua i huaj ti?”).

Mes tyre ishte edhe Paula Baudet Vivanco, një nga themelueset e Rrjetit G2, që i kujtoi Renzit që shumë fëmijë e adoleshentë po presin që të konsiderohen bij e jo thjeshtër”, apo që “kush rritet në shkollat italiane është Italian, pork a një ligj që këtë gjë nuk e njeh”. Shkrimtarja Igiaba Scego i shkruante kryeministrit në Twitter: “Në fushatë premtuat #riformacittadinanzasubito, por akoma gjithçka mbetet pezull. Pse?”, “Edhe në Itali ka një Sadiq Khan, por nuk mund të votojë. Jemi pa të drejta ne brezat e dytë”.

Shoqata QuestaèRoma ka ripropozuar paralelizmin, shumë në modë këto ditë: “Më në fund lidhjet civile, kur do të mbërrijë edhe miratimi përfundimtar i reformës së shtetësisë?”. Ka edhe nga ata aktivistë që shkuan më tej e postuan nja njëzet pyetje e komente me #Riformacittadinanzasubito e  #Stranieroachi, derisa nuk ua bllokuan profilin.

Përgjigjet e kryeministrit? Asnjë. Ashtu si edhe në takimet e shkuara online, #Matteononrisponde mbi reformën e shtetësisë. Me siguri herët a vonë do të jetë i detyruar ta bëjë, edhe sepse të interesuarit janë të vendosur të mos heqin dorë: “Po mendojmë ta kthejmë në një takim të rregullt. Sa herë kryeministri të lajmërojë se do t’u përgjigjet qytetarëve – premton Vivanco – ne nuk do të mungojmë”.

Elvio Pasca
Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në 
Facebook dhe Twitter)

 

 

Batuta e ulët e liderit të Lëvizjes 5 Yjet gjatë një spektakoli në Padova. Mediat angleze: “Kështu dëmton Lëvizjen 5 Yjet”

Romë, 17 maj 2016 – Mbërriti edhe përtej La Manshit shakaja e Beppe Grillos mbi kryebashkiakun e ri të Londrës, Sadiq Khan, bir imigrantësh dhe mysliman, por askujt nuk i erdhi për të qeshur.

Të shtunën në mbrëmje, lideri politik i Lëvizjes 5 Yjet ishte në Padova me spektaklin e tij të ri teatral “Grillo Vs Grillo”. Fillimisht ka quajtur të jashtëzakonshëm faktin që zgjedhjet në Londër i fitoi një “bangladeshian” (edhe pse në të vërtetë Khan është i biri i dy emigrantëve nga Pakistani), një shembull i të papriturave që mund të të vërë përpara jeta, por më pas shtoi edh: “Por dua t’i shoh kur të hedhë veten në erë në Westminster…”

Janë këto fjalët që kanë ndezur polemika në Itali e jo vetëm këtu. “tjetër kartëvizitë e Lëvizjes 5 Yjet që tani dallohet edhe për racizëm e ksenofobi”, komenton Andrea Romano (PD), ndërsa për Gianfranco Librandi (Scelta Civica) “Beppe Grillo dëshmoi edhe njëherë racizmin e tij të ulët nga i cili parlamentarët M5S duhet të distancohen”, “fjalë shqetësuese” për europarlamentaren Laura Comi të Forza Italia.

Fjalët e Grillos mbërritën edhe në mediat angleze. “Beppe Grillo shkakton zemërim me shakanë “bombë” mbi Sadiq Khan” është titulli i Guardian, që kujton se “humori racist e mizogjen nuk është i rrallë mes partive ekstremiste të politikës italiane”. Edhe Telegraph flet për “zemërim” të ngjallur nga fjalët e komikut, e shton se ato mund të jenë të dëmshme “për Lëvizjen populiste 5 Yjet, që po përpiqet të jetë një alternativë serioze e partive tradicionale”.

 

Vetëm dy luajnë kampionatin shqiptar, por gjashtë me një klub italian

Gianni De Biasi ka dhënë tashmë emrat e 27 futbollistëve kuqezinj nga të cilët do të përzgjedhë akoma 23 lojtarët që do të marrë në Francë, ata që do të hyjnë në histori për përfaqësimin për të parën herë të Shqipërisë në fazën finale të një kampionati evropian.
Bie në sy që nga 27 të thirrurit, vetëm dy portierë luajnë në kampionatin shqiptar, e nëse Berisha do të jetë në formë siç shpresojmë të gjithë, ka mundësi të mos dalin asnjëherë në fushën e gjelbër. Ka bërë përshtypje që De Biasi nuk ka marrë golashënuesin më të mirë të kampionatit shqiptar, Hamdi Salihin të Skënderbeut.
Nga ana tjet
ër, ka jo pak kuqezinj që janë edhe “pak italianë” pasi luajnë apo kanë luajtur vitet e fundit në klube të ndryshme të Serie A.
Duhet theksuar se lista është akoma jopërfundimtare pasi De Biasit i duhet të lërë akoma 4 prej 27 të përzgjedhurve të tanishëm, por është shprehur se nuk është akoma i bindur për emrat e atyre që do të lërë në Shqipëri.

Lista e De Biasit është:

Portierë: Etrit Berisha (Lazio), Alban Hoxha (Partizani), Orges Shehi (Skënderbeu).

Mbrojtës: Lorik Cana (Nantes), Arlind Ajeti (Frosinone), Berat Gjimshiti (Atalanta), Mërgim Mavraj (Köln), Amir Rrahmani (Split), Elseid Hysaj (Napoli), Ansi Agolli (Qarabağ), Frederic Veseli (Lugano), Naser Aliji (Basel).

Qendërfushorë: Ledjan Memushaj (Pescara), Ergys Kaçe (PAOK), Andi Lila (Giannina), Migjen Basha (Como), Odise Roshi (Rijeka), Burim Kukeli (Zürich), Ermir Lenjani (Nantes), Herolind Shala (Slovan Liberec), Taulant Xhaka (Basel), Armir Abrashi (Freiburg).

Sulmues: Bekim Balaj (Rijeka), Sokol Çikalleshi (Medipol Baksasehir), Armando Sadiku (Vaduz), Milot Rashica (Vitesse), Shkëlzen Gashi (Colorado Rapids).

Kombëtarja shqiptare do të stërvitet këto ditë në Austri e më pas në Itali para se të shkojë në Francë. Ndërkohë, do të luajë edhe dy miësoret e fundit, një me Katarin, në Hartberg të Austrisë më 29 maj, dhe të fundit me Ukrainën, në Bergamo më 3 qershor.

 

Për periudhën janar-prill 2016, shifrat e azilkërkuesve shqiptarë në Gjermani janë përgjysmuar

Tiranë, 11 maj 2016 – Edhe pse Gjermania e ka konfirmuar disa herë se nuk u njeh të drejtën e azilit, shifrat e shqiptarëve që kërkojnë strehim në Gjermani mbeten të larta.

Sipas të dhënave të fundit të ministrisë së Brendshme gjermane, gjatë muajit prill kanë aplikuar për azil 1.328 shqiptarë, shifër që është sa një e treta e asaj të një viti më parë (prill 2015 - 4.794). Vërehet që prilli shënoi një rritje pas prirjes gjatë tremujorit të parë të këtij viti të një uljeje të shifrave: në janar ishin 1.509, në shkurt 1.318 dhe në mars 976.

Gjithsesi, në katër muajt e parë të këtij viti, numri i azilkërkuesve shqiptarë në Gjermani është përgjysmuar: ishin 11.256 aplikime gjatë janar-prill 2015, janë reduktuar në 5.131 në të njëjtën periudhë të këtij viti.

Lexo edhe: Shqiptarët ia mbathin, politika merret me trenin e fëmijëve te Parku

 

Kush janë 38 martirët shqiptarë të shpallur të Lumë nga Papa Françesku

Imzot Vinçenc Prennushi: françeskan, ipeshkëv i Durrësit, poet i ëmbël. U burgos e u torturua sepse nuk pranoi ta shkëpuste Kishën shqiptare nga Selia e Shenjtë; dha shpirt me 19 mars 1949 në birucë të burgut, i shtrirë në dheun e lagësht, të ftohtë, këmbëzbathur, si Shën Françesku, bir të cilit ishte.

Rishtarja stigmatine Maria Tuci: u torturua e mbyllur në një thes, së bashku me një maçok, të cilin e godisnin me shkop.  Virgjër e martire, vasha dha shpirt me mundime të jashtëzakonshme.

Imzot Frano Gjini: ipeshkëv, martirizimi i të cilit ia kaloi çdo fantazie kriminale njerëzore: i papërkulur para torturave, si nuk pranoi ta shkëpusë Kishën nga Papa, u dënua me vdekje e u pushkatua më 11 mars 1948.

Imzot Jul Bonati: meshtari i madh intelektual, si u mbyll, për torturë, në çmendinë e si provoi tmerre të padëgjuara në qeli të ndryshme të sigurimit famëkeq, nga Vlora në Durrës, vdiq në burgun e Durrësit, pranë Imzot Prennushit, i cili i jepte shûjtën për shtegtimin e mbram: Vojimin Shenjt.

Dom Alfons Tracki: prifti gjerman, më shqiptar se shqiptarët, bir i Breslaut, u torturua dhe u pushkatua më 25 qershor 1946, në moshën 50 vjeçe.

Dom Anton Muzaj: u torturua në mënyrë çnjerëzore, vetëm sepse nuk pranoi të mohonte fenë: si i thyen këmbë e duar, e liruan nga burgu dhe e nisën në shtëpi, ku vdiq mes dhimbjeve të tmerrshme mbas pak ditësh, në moshën 29vjeçare.

Dom Anton Zogaj: famullitar i Durrësit, sekretar i Imzot Prennushit, meshtar jashtëzakonisht i përgatitur në të gjitha drejtimet, u burgos e u torturua mizorisht. E lanë të mbyllur disa ditë në një banjo të qelbur, në sa priste ditën e pushkatimit: 31 dhjetorin e 1946-tës.

Dom Dedë Maçaj: i akuzuar si spiun i Vatikanit, u torturua, u gjykua dhe u pushkatua për rezistencën e tij heroike fetare, në moshën 27 vjeç.

Dom Dedë Malaj: mbeti i paharruar në kujtesën e popullit për mbrojtjen heroike që i bëri fesë së krishterë në gjyqin e organizuar kundër tij, që e dënoi me vdekje. U pushkatua në breg të Liqenit të Shkodrës më 12 maj 1959. Ishte 39 vjeç.

Dom Dedë Plani: dha shpirt në spital më 30 prill 1949, mbasi nuk pranoi asnjë akuzë e u bëri ballë heroikisht torturave mizore.

Dom Ejëll Deda: famullitar i Bushatit, i arrestuar vetëm pse ishte prift, vdiq më 12 maj 1948 në spitalin e burgut, mbas torturash çnjerëzore.

Dom Jak Bushati: e akuzuan se ndihmonte diversantët, se bënte agjitacion e propagandë: pretekste të cilat e çuan në pushkatimin pa gjyq më 12 shkurt 1949.

Papa Josif Mihali: Njeri i Zotit, arrestuar e torturuar veç me këtë akuzë, u mbyt për së gjalli në baltën e kënetës, në kampin e shfarosjes të Maliqit.

Dom Zef Maksen: meshtar gjerman, pushkatuar me 1946, duke shqiptuar fjalët: "Des i lumtun, tue mendue se do të kujtohem prej shqiptarëve si meshtár i fesë së Krishtit".

Dom Lazër Shantoja: meshtár i ndritur, njeri i kulturës, i letërsisë e i artit, u masakrua deri në atë gradë, sa vetë e ëma kërkoi nga xhelatët komunistë ta  pushkatonin një orë e më parë, gjë që s'munguan ta bënin në fushat e shkreta të Tiranës, në sa ishte në moshën 54 vjeç.

Dom Lekë Sirdani: personalitet i shquar i Kishës katolike: prift, patriot, shkrimtar. U torturua mizorisht dhe u mbyt për së gjalli në një gropë ujërash të zeza.

Dom Luigj Prendushi: u arrestua, u torturua dhe u pushkatua si spiun i Vatikanit më 24 janar 1947.

Dom Marin Shkurti: i shuguruar meshtar më 1961, shërbeu pak kohë në Kishën me dyer të hapura e shumë, në atë të heshtimit: guxoi ta vijojë heroikisht shërbimin meshtarak në kohën e terrorit. U arrestua, prandaj, u torturua e u pushkatua në vitin 1969.

Dom Mark Gjani: u arrestua për veprimtarinë e tij meshtarake dhe u shua gjatë torturave të tmerrshme në duart e salvuesve të tij në qeli, me 1945.

Dom Mikel Beltoja: u pushkatua më 10 shkurt 1974, mbasi mbrojti heroikisht e haptas idealet e veta fetare në gjyqin që iu bë pas gjashtë muaj torturash, i cili e dënoi me vdekje.

Dom Ndoc Suma: vdiq 2 vjet mbasi ishte liruar, i shkatërruar, nga burgu, ku u torturua me akuza për të cilat thoshte: "Vetëm kur dola në gjyq e mora vesht pse isha arrestue".

Dom Ndre Zadeja: prift e poet, pushkatuar pa gjyq në qytetin e Shkodrës, duke u bërë martiri i parë, viktimë e diktaturës komuniste.

Dom Pjetër Çuni: prift; vdiq i varur me kokë poshtë mbi gropën e ujërave të zeza.  

Dom Shtjefën Kurti: prift, pushkatuar para banorëve të Gurëzit. Sigurimi e akuzoi se deshi të helmatiste popullin duke shfrytëzuar për këtë, furrat e bukës.

Atë Bernardin Palaj: frat e poet i madh, do të vdiste ne Kuvendin e Françeskanëve në Shkodër, shndërruar në burg për 700 vetë. Nën torturat e Sigurimit mori tetanozin. Qe mbledhësi i parë i Eposit të Kreshnikëve, mitolog i shquar, por edhe muzikant e pianist i talentuar. Gjeni i letrave shqiptare, pasardhës i denjë i Fishtës së madh, i mbytur e i harruar.

Atë Çiprian Nika: françeskan, vdiq nën akuzën e rëndë e shpifëse se kishte fshehur armë në elterin e Shëna Ndout, në Kishën françeskane të Gjuhadolit.

Atë Gaspër Suma: rregulltar, pinjoll i një familjeje, që u shua nga komunistët, u arrestua më 1947 dhe vdiq në burg.

Atë Gjon Shllaku: frati i madh filozof, u pushkatua së bashkut me jezuitët Atë Gjovani Fausti (misionar italian) e Atë Daniel Dajani si dhe me seminaristin Mark Çuni, në fillimet e masakrës komuniste kundër klerit katolik. U akuzuan për "tentativë arratisjeje" dhe për formimin e Partisë Demokristiane. Që të katërtëve shteti shqiptar u ka dhënë dekoratën "Martir i Demokracisë".

Atë Karl Serreqi: frati që nuk pranoi të kallëxojë rrëfimin e një të plagosuri në ndeshjet me komunistët në mal, e kaloi jetën burgjeve. Vdiq në Burrel më 4 prill 1954. Është një ndër martirët e rrallë të sekretit të rrëfimit në historinë e Kishës universale.

Atë Mati Prendushi: frati që mori pjesë në ngritjen e flamurit në Deçiq, u përndoq dhe u fal nga krajl Nikolla e nga mbreti Zog, por u dënua me vdekje nga i ashtuquajturi "gjyq" komunist. Nuk i dihet as varri.

Atë Serafin Koda: frat françeskan; dha shpirt mbasi hetuesët komunistë, duke mos u ngopur me torturat e zakonshme, ia shqyen fytin me thonj.

Vëlla Gjon Pantalia: jezuit; u arrestua ndër të parët e vdiq në spital, mbasi vuajti tmerre të papërshkrueshme.

Fran Miraka, Qerim Sadiku e Gjelosh Lulashi, të rinj që edukoheshin ndër jezuitë; u vranë pse deshën Krishtin.

Përgatitur nga Radio Vatikani

Lexo edhe:

Papa Françesku autorizon Lumnimin e 38 martirëve shqiptarë
Nënë Tereza do të shpallet Shenjte më 4 shtator 2016
Shenjtërimi i Nënë Terezës. Rama: “Uratë për lumturimin e 40 martirëve shqiptarë”
Dëshmitë e Dom Ernest Simonit dhe Motër Maria Kaletës prekin Papën

 

 

Historia e Kelmend Balilit sot është në faqet e të përditshmes Corriere della Sera që pa shumë lojëra fjalësh, që në nëntitull e quan atë “menaxher të Shtetit, njeri të besuar të Qeverisë shqiptare”
Ja ç’thotë artikulli i gazetës italiane, i shkruar nga gazetari Andrea Galli:

Ngarkesa e fundit e saposekuestruar në një gomone, 768,5 kg marihuanë në det të hapur para Greqisë, kishte për destinacion Salenton, e si pjesa më e madhe e drogës që mbërrin në brigjet italiane të Adriatikut, kishte si destinacion final Milanon, sepse këtu çmimi është i lartë, 700-800 euro për kg. Në krye të atyre që organizuan sjelljen e asaj ngarkese e të të dhjetëra të tjerave, është Kelmen Balili, ai që tashmë e quajnë “Eskobari i Ballkanit” e që e kërkon mbarë Evropa.

Kelmend Balili është një administrator shteti, një njeri i besuar i Qeverisë shqiptare që sërish ra në telashe të mëdha droge. Ditët e shkuara DEA, Agjencia federale anti-drogë amerikane, pati kritika të ashpra rreth shkallës së kompromentimit mes “aparatit” dhe trafikantëve. Në fund të fundit, akoma nuk është zgjiddhur as rasti i bujshëm i Dritan Zaganit, policit që me hetimet e tij kish mbërritur shumë pranë ministrit të Brendshëm shqiptar e që fillimisht u burgos e më pas “u detyrua” t’ia mbathë jashtë shtetit, prej frikës (jo të kotë) së një vizite të ndonjë vrasësi, një prej të shumtëve “ujq të vetmuar”, me urdhrin për ta hequr qafe. Zagani ka bashkëpunuar me Financën, në rresht të parë në beteja e rezultate në luftën ndaj tregtarëve të drogës. Tani, ndjekja e Balilit mund të çojë në skenarë të rinj që “do të nxirrnin sërish në skenë” vetë Zaganin e do të lidhnin akoma më shumë Shqipërinë me Italinë.

Menaxheri i Shtetit shqiptar, tregojnë burimet e inteligjencës, është parë gjatë viteve në Milano qoftë për takime zyrtare dhe prestigjioze, "pasojë" e profesionit të tij, qoftë për bisedime “joformale" me bashkatdhetarët që lëvizin në mes të Milanos dhe provincës. Klanet shqiptare të drogës, thonë nga Karabinierët, janë shumë aktive në zonën e Abbiategrasso-s. Nuk ushtrojnë një kontroll të mirëfilltë territorial, por janë në pozita të mira. Dinë të lëvizin dhe kanë një 'rrjet' efikas. Edhe në provincën e Pavias kanë një prani të madhe. Sipas aktakuzës Balili, që nga Milanoja i pëlqenin ndalesat në Galleri, dyqanet e Corso Vercelli dhe "bastet" mes Porta Venecias e Piazza della Repubblica, dhe që mund të jetë fshehur në Greqi, shfrytëzonte rolin institucional për të lëvizur drogën e për të ditur lëvizjet e gjykatësve dhe policëve. Që ka diçka që nuk funksionon në drejtësinë shqiptare e dinë të gjithë: kriminelë që janë duke u arrestuar nga hetuesit e huaj, lajmërohen në kohë e humbasin gjurmët e tyre. E konsideruar nga shumëkush si "Kolumbi e Evropës" për prodhimin e drogës, për "rafineritë" dhe klanet që bëjnë miliona me drogë, Shqipëria ka një luftë të ashpër mes shërbimeve sekrete dhe qeverisë. Të parët akuzojnë këtë të fundit se autorizon përgjime të paligjshme, falë instrumenteve të prodhuara nga një kompani italiane, lider në sektor dhe furnizuese e Prokurorive. Kompania duhet të ketë përfituar nga kanale të veçanta për të fituar tregun shqiptar: duhet të ketë kaluar përmes përmes trupit diplomatik italian dhe, në veçanti, ish zyrës së agjentes së policisë Anna Poggi. Nëse këto janë rezultat i një gënjeshtra, fryt i një fushate helmesh apo e vërteta, këtë mund ta vendosin vetëm hetimet e mëtejshme.

Ish zyra në Tiranë, mund të ketë marrëdhënie për “lidhje familjare” pikërisht me atë kompani italiane. Sa për Anna Poggin, gjatë G8 në Genova ishte përgjegjëse e zyrës për ngjarjet në kazermën Bolzaneto ku u kryen arrestime të paligjshme dhe u ushtrua dhunë kundër manifestuesve. Megjithatë, dënimi në Gjykatën e Kasacionit nuk ia pengoi karrierën. U ngrit në detyrë dhe u vu në përfaqësinë investigative e diplomatike në Shqipëri dhe u emërua shefe e koordinimit interforcë i lidhur me Interpolin. Kur plasi rasti i Zaganit, ministria e Brendshme italiane çuditërisht  e hoqi Anna Poggin që aty. E gjithë historia lë pas disa pyetje: a dinte gjë e, nëse po, çfarë dinte për Dritan Zaganin, cilat ishin marrëdhëniet e saj me Tiranën, çfarë mban kaq “afër” politikanët shqiptarë të planit të parë me disa funksionarë italianë. Këto pyetje mund të sjellin zhvillime të reja investigative dhe të nxjerrin në dritë praninë e një sistemi të ndërlikuar. E gjithë kjo ndërsa droga vazhdon të kalojë: nga Shqipëria, ndonjëherë pas një ndalese në brigjet greke, lëviz drejt Italisë e ngjitet drejt Milanosme kamionë.

Artikulli në origjinal: Droga, la grande caccia in Europa all’«Escobar dei Balcani»

 

Në burg një punëtor shqiptar 45 vjeç me akuzën e rëndë të përdhunimit me rrethana rënduese dhe të ushtrimit të dhunës në familje

Romë, 7 maj 2016 – Duket një film horrori, por ngjarja duket se është e vërtetë. Mediat lokale të Ankonës përcjellin një histori tejet të hidhur familjare që ka ndodhur në Jesi të provincës së Anconës: një baba ka përdhunuar për dhjetë vjet rresht të bijën që kur kjo ishte vetëm 8 vjeç. Makthi mori fund kur vajza mbushi moshën madhore dhe vendosi të largohej nga shtëpia e të shkonte të jetonte me një teze të cilës i tregoi ato vite tmerri. Në janar vajza, tashmë 23 vjeç, ka gjetur forcën të padisë të atin pranë forcave të rendit e që kanë arrestuar burrin.

Është një punëtor shqiptar 45 vjeç, prej vitesh në provincën e Anconës bashkë me të shoqen e fëmijët, që më 22 qershor do të dalë në gjyq për t’u përgjigjur për përdhunim në disa rrethana rënduese (lidhja familjare me viktimën dhe mosha shumë e vogël e saj) dhe për ushtrim dhune fizike në familje.

Sipas akuzës, përdhunimi i të miturës ka nisur që në vitin 2001 ku vajza ishte vetëm 8 vjeç. Çdo mëngjes, kur nëna ishte në punë, babai merrte vajzën dhe fillimisht kishte nisur ta prekte në pjesë intime të trupit e më pas ka arritur të ketë me të marrëdhënie të plota seksuale. E sikur të mos kish ndodhur asgjë, më pas, shoqëronte vajzën në shkollë e shkonte në punë. E kur vajza provonte të bënte qëndresë i ati e kërcënonte se po të thonte gjysmë fjale do t’i vriste të gjithë, të ëmën, motrën e vëllain. E sikur të mos mjaftonte e gjitha kjo, herë pas here e merrte vajzën edhe me shkelma në bark për t’i shkaktuar asaj abort në rast se do të kish mbetur shtatzënë. Kjo ka qenë jeta e tmerrshme e vajzës, pothuajse çdo ditë, deri në vitin 2011, kur mbushi moshën madhore e braktisi familjen.

Burri, tashmë prej disa muajve në burg, mohon gjithçka dhe thotë se e bija ka sajuar të gjitha për t’u hakmarrë ndaj tij për faktin që nuk kanë pasur asnjëherë një marrëdhënie të mirë prind-bijë dhe se ai nuk pranoi t’i paguante studimet jashtë shtetit që vajza donte të ndiqte.

 

 

 

Rrezikojnë deri në 9 mijë euro gjobë

Romë, 2 maj 2016 – Një lajm i pazakontë zuri në fundjavë faqet e kronikës lokale. Një familje shqiptare në Arquà Polesine të provincës së Rovigos, për të festuar Pashkët ortodokse, kishte vendosur që mishin e deles të mos e blente “të gatshëm”, të therur, tek një dyqan mishi apo supermerkatë. Ndoshta, për të pasur sigurinë e freskisë, kanë vendosur që delen ta blenin të gjallë e ta thernin vetë në shtëpi. E kanë lidhur kokë poshtë në një pemë të oborrit dhe e kanë therur, gjë që mesa duket ka tronditur komshinjtë që kur kanë dëgjuar blegërimat - “që të këpusnin shpirtin”, fjalët  gazetave italiane - kanë thirrur karabinierët. Këta kanë gjetur një dele të therur akoma të varur në pemë “për të cilën nuk mund të bëhej më asgjë”, dhe një tjetër pa ndërhyrjen e forcave të rendit do të kish pasur të njëjtin fat si shoqja e saj.

Shqiptarët, që mesa duket nuk e dinin se në Itali është e ndaluar të theren kafshët në oborr, por në kushte e ambiente të caktuara e sidoqoftë pasi u kërkohet leje autoriteteve, tani duhet të përgjigjen për shkelje të normave higjienike-sanitare të therjes së kafshëve e rrezikojnë deri në 9 mijë euro gjobë.

Mediat bëjnë të ditur se veç dy shqiptarëve që po thernin delet, është paditur edhe italiani që ua ka shitur ato.