Të jetosh në Itali - Shqiptari i Italisë

Deri në 160 euro në muaj, por vetëm për një vit, për çdo fëmijë të lindur apo birësuar gjatë vitit 2018. INPS vazhdon të përjashtojë prindërit me lejeqëndrim të ndryshëm nga Karta e qëndrimit, në shkelje të ligjeve komunitare dhe të sentencave të shumta të gjykatave italiane që u kanë dhënë të drejtë imigrantëve, duke vlerësuar këtë kërkesë diskriminuese

Romë, 23 shkurt 2018 – Edhe për këtë vit, familjet me të ardhura të ulëta që do të bëhen me fëmijë do të kenë një mbështetje të vogël në formën e një çeku mujor. Është fjala për “Bonusin bebe”, nga i cili përfitonin familjet për të lindurit nga 1 janari 2015 deri më 31 dhjetor 2017 dhe që ligji i fundit financiar e la në fuqi edhe për të gjitha ato që do të lindin apo birësojnë fëmijë në vitin 2018.

Kriteret për ta marrë janë ato të viteve të shkuara: tregues i situatës  ekonomike (ISEE) nën 25 mijë euro për një çek mujor nga 80 euro (960 € në vit), duke filluar nga lindja apo birësimi i fëmijës, për ISEE që nuk kapërcen 7 mijë eurot, shuma e çekut dyfishohet: 160 euro në muaj (1.920 € në vit). Por nëse kufijtë e të ardhurave maksimale për të përfitimit të çekut mbeten të njëjta me ato të viteve të shkuara, ndryshon kohëzgjatja e kësaj ndihmese: jo më për tre vjet, por vetëm një. Praktikisht për fëmijët e lindur vitin e shkuar, çeku jepet për tre vjet, ndërsa për ata që lindin nga një janari, do të jepet vetëm për një vit.

Ashtu si vitet e shkuara, INPS vazhdon t’u kërkojë padrejtësisht të huajve kartën e qëndrimit apo lejen e qëndrimit BE për qëndruesit afatgjatë edhe pse kjo bie ndesh me normativën evropiane, dhe është konsideruar diskriminuese nga gjykatat italiane sa herë që të huajt kanë hedhur në gjyq Institutin e sigurimeve Shoqërore mbi këtë çështje. Praktikisht, sipas INPS-it, këtë bonus mund ta kërkojnë prindërit italianë, komunitarë dhe jokomunitarë, këta të fundit nëse gëzojnë statusin e refugjatit politik, ose mbrojtjen humanitare ose kanë lejen e qëndrimit BE për qëndruesit afatgjatë, të ashtuquajturën karta e qëndrimit.

Si kërkohet bonusi bebe 2018

Kërkesa paraqitet brenda 90 ditëve nga lindja ose birësimi i fëmijës përmes patronateve (pranë të cilave mund të kërkohet edhe përllogaritja e ISEE-s), përmes Contact Center të INPS-it (803164 nga telefoni fiks ose 06164164 nga celulari), ose përmes portalit internet të INPS-it.

Kush vendos të paraqesë kërkesën personalisht online, natyrisht para së gjithash duhet të ketë kodin PIN. Kur janë në portalin e INPS-it (www.inps.it) të interesuarit duhet të shkojnë në skedën e këtij bonusi: “Assegno di natalità (Bonus Bebè) per i nati nel 2018” dhe të aplikojnë duke shtypur mbi butonin “Accedi al servizio” anash titullit të faqes në të djathtë.

Lexo edhe:
Bonus bebe. Çifti shqiptar fiton gjyqin kundër INPS-it

Bonus bebe. Gjykata u jep sërish të drejtë imigrantëve: “INPS të mos kërkojë kartë qëndrimi”
Bonus bebe, nënat fitojnë përsëri: “Mjafton leja e qëndrimit”
Bonus bebe. Gjykata: Edhe imigrantëve me lejeqëndrimi të vlefshëm për punë
K.B. / Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në 
Facebook
 dhe Twitter)

 

 

 

"La normativa sugli immigrati e sui rifugiati in Italia: tra formalità e operatività", një përmbledhje ligjesh që u kushtohet të gjithë atyre që punojnë në sektorin e imigracionit, por edhe atyre që dëshirojnë ta njohin më thellë këtë dukuri të ndërlikuar

Një libër i dobishëm. Gjykim i pranuar nga shumë vetë ky për vëllimin me titull "La normativa sugli immigrati e sui rifugiati in Italia: tra formalità e operatività" (Legjislacioni për imigrantët e për refugjatët në Itali: midis formalitetit e operativitetit) me autor Paolo Iafrate, botuar në italisht nga "Affari Sociali Internazionali", shtëpia botuese Idos (Romë, shkurt 2018, f. 176). Dobishmëria e njohur e librit i detyrohet kryesisht temës së trajtuar dhe qasjes konkrete ndaj saj. Në fakt, publikimi paraqitet si një përmbledhje ligjesh që u kushtohet të gjithë atyre që punojnë në sektorin e imigracionit, por edhe atyre që dëshirojnë ta njohin më thellë këtë dukuri të ndërlikuar.

Nuk duhet harruar konteksti në të cilin shfaqet libri i Paolo Iafrate, profesor i ri i Universitetit Tor Vergata në Romë. Jemi në pikën maksimale të fushatës zgjedhore për parlamentin e ri italian, gjatë së cilës tema e imigracionit zë një vend të rëndësishëm, madje bëhet karakterizuese për forcat politike në garë. Por është edhe tema rreth së cilës vijnë përqark shumë spekulime e lajme të rreme.

Përveç kësaj, po bëhet gjithnjë e më i vështirë orientimi në detin e pafund të informacioneve për temën e imigracionit dhe të refugjatëve. Në këtë konfuzion total, ndonjëherë të shkaktuar qëllimisht, një mjet i zhdërvjellët e sintetik për njohjen e ligjeve të imigracionit ishte të paktën i urueshëm.

Vëllimi ofron me gjuhë të thjeshtë udhëzime e orientime në jurisprudencën kombëtare dhe europiane. Pjesa e parë u kushtohet ligjeve për imigrantët e refugjatët. Kapitulli fillestar trajton kushtet e pranimit të qytetarëve të duaj, pra vizat e lejeqëndrimet. Kapitujt e mëpasshëm flasin për argumente të rëndësishme si: procedurat në lëmin e migracionit e të strehimit politik, veçoritë e të miturve të huaj të pashoqëruar, hyrja në tregun e punës, dispozitat për regjistrimin në gjendjen civile e për praninë e familjarëve, hyrja në vend për studim, stazh e kërkim shkencor, aspektet shtrënguese si mospranimi, mbajtja, dëbimi.

Pjesa e dytë e librit shkëputet nga përmasa ligjore për t'u përqendruar në përmasën socio-kulturore. Evoluimi i imigracionit në Itali kalon nga analiza e aspekteve socio-statistike, por edhe të disa temave qendrore në debatin aktual për imigracionin, duke prekur argumente paksa delikate, por të rëndësishme, si shtetësia për të huajt, konteksti shumëfetar, feja islamike, terrorizmi, kriminaliteti, etj. Autori i vëllimit ka bërë zgjedhje të mirë duke përfshirë në kapitujt e fundit çështje të jurisprudencës europiane për të drejtën e strehimit politik (azilkërkuesit), një sërë përthellimesh për mirëqenien sociale, diskriminimin, veprën penale të hyrjes së parregullt dhe disa aspekte të marrëdhënieve midis së drejtës islamike dhe sistemit juridik italian.

Plotësimi i punës së zhvilluar nënvizohet edhe nga pasthënia e Tiziano Treu, president i Cnel (Këshilli Kombëtar i Ekonomisë e i Punës), që e përcakton si "vizion harmonik të nevojshëm për ta kapërcyer destabilizimin juridik", pa lënë pas dore karakterin përmbledhës të paraqitjes, në mënyrë të tillë që "lexuesi mund t'i kuptojë më lehtë themelet e tij, të njihet me lidhjet ekzistuese, të shohë në mënyrë sintetike evoluimin, të ndalet tek referimet më interesante për të kaluar, në rast nevoje, tek analizat e aspekteve të veçanta".

Përfaqësuesit e qendrës së studimeve e kërkimeve shkencore Idos, Ugo Melchionda e Franco Pittau, nënvizojnë "ndjeshmërinë shoqërore" të vëllimit. Në fakt, autori e ka plotësuar pjesën legjislative e juridike, duke shtuar aspekte socio-statistike e socio-fetare, duke rivlerësuar rëndësinë e lidhjeve të tilla. Nga një anë, të dhënat statistikore i ndihmojnë zbatuesit e ligjeve e ligjvënësit në qeverisjen e në normimin e dukurisë, nga ana tjetër analizat shumëdisiplinore kontribuojnë në kuptimin e saj dhe në kapërcimin e paragjykimeve e të frikës.

Pa dyshim që shoqëria italiane, sot më shumë se kurrë, ka nevojë t'i njohë migracionet përtej thjeshtëzimeve të çfarëdollojshme, por për ta bërë këtë gjë lipset që të pranohet para së gjithash së dukuria është komplekse dhe e nyjëtuar. E siç shtoi sociologu Maurizio Ambrosini, gjatë prezantimit të vëllimit, dallohet një "tension etik" në libër, ngaqë në ligje trupëzohen të drejtat njerëzore universale.

Një tjetër tension  - i theksuar nga Tatiana Esposito, Drejtoreshë pranë Ministrisë së Punës italiane - është ai midis formalitetit e operativitetit (dy koncepte të rimarra në titull) - sepse shpesh ligjet nuk janë të përditësuara e si rrjedhim nuk u përgjigjen kërkesave konkrete të realitetit. Që këtej edhe nevoja e hapjes së një reflektimi të qetë për ta rishikuar legjislacionin lidhur me imigracionin.

Duhet pranuar se libri "Legjislacioni për imigrantët e për refugjatët në Itali: midis formalitetit e operativitetit" i Paolo Iafrate, është qetësisht i guximshëm, ngaqë nuk tërhiqet përballë argumenteve shpërthyese, si kriminaliteti e imigracioni, që normalisht provokojnë polemika të forta.

Së fundi, përveçse aktual, libri flet për ligje - në analizë të fundit për respektin e ligjeve -, porse duke e shmangur paraqitjen e tyre në mënyrë sterile apo neutrale, ose të shkëputur nga njeriu e nga të drejtat e tij.

Rando Devole

(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

 

 

Instituti i sigurimeve shoqërore pranon, për efekt të urdhëresës së gjykatës së Milanos, t’u shtrijë të drejtën e çmimit të lindjeve edhe të gjitha nënave të ardhshme rezidente të rregullta në Itali, edhe nëse ato janë të huaja e nuk kanë kartën e qëndrimit

Roma, 19 shkurt 2018 – Një lajm i mirë vjen për shumë nëna të reja. Më në fund, instituti italian i sigurimeve shoqërore INPS vendos që t’ua njohë çmimin për lindjet dhe birësimet të gjitha nënave të huaja rezidente në Itali.

E bën me një mesazh të datës 13 shkurt 2018 me të cilin praktikisht zbaton urdhëresën e 12 dhjetorit 2017 të gjykatës së Milanos me të cilën gjykatësit kishin deklaruar diskriminues qëndrimin e INPS-t, i cili, në shkelje edhe me vetë ligjin që parashikonte çmimin prej 800 €, ua kishte njohur këtë të drejtë vetëm nënave me kartë qëndrimi apo lejeqëndrim BE për qëndrues afatgjatë.

Më në fund INPS përmbush kështu detyrimin e gjykatës dhe ndryshon qëndrim duke ua shtrirë të drejtën e këtij çmimi në para “të gjitha nënave të ardhshme me qëndrim të rregullt në Itali që paraqesin kërkesë e që përmbushin kriteret e tjera të parashikuara për përfitimin e këtij bonusi. Në mesazh, INPS specifikon se ka modifikuar procedurën e paraqitjes telematike të kërkesës në mënyrë që t’u lejohet aplikimi edhe nënave që kanë lejeqëndrim të thjeshtë dhe jo kartë qëndrimi. Parashikohet gjithashtu edhe rishqyrtimi i kërkesave të hedhura poshtë më parë, por me kërkesë të të interesuarës që duhet të paraqitet pranë një INPS-it të zonës e të përpilojë një formular të posaçëm.

Megjithatë, çështja nuk është përfundimisht e zgjidhur pasi mesazhi i INPS-it mbyllet me paragrafin që thotë se INPS ruan të drejtën të kërkojë mbrapsht paratë e dhëna nënave pa kartë qëndrimi, nëse gjyqi i apelit që INPS ka paraqitur kundër urdhëresës së Milanos do të vendosë në favor të Institutit të Sigurimeve shoqërore.

Kështu, vendimi i 12 dhjetorit 2017 i çështjes kolektive të ngritur në gjykatën e Milanos nga APN–Avokatë për Asgjë Onlus, ASGI (Shoqata për Studimet Juridike mbi Imigracionin) dhe Fondacioni Guido Piccini për të Drejtat e Njeriut Onlus po garanton, nga njëra anë, të drejtën e trajtimit të barabartë një numri të madh nënash, nga ana tjetër, shmang me mijëra çështje gjyqësore të ngjashme, gjë që në fund të fundit është edhe në të mirë të vetë INPS-it.

Ç’duhet të bëjnë nënat pa kartë qëndrimi që kanë të drejtën e 800 eurove? Ja udhëzimet që jep ASGI:

- Kush nuk ka paraqitur akoma kërkesë mund ta bëjë përmes procedurës së re online brenda një viti nga lindja e fëmijës (për të lindurit nga 1 janari deri më 4 maj 2017 kërkesa mund të paraqitet deri më 4 maj 2018) duke shtypur butonin “Condizioni giuridico fattuali previste dall’articolo 1, comma 353, L. 232/16 (ordinanza del Tribunale di Milano 6019/2017”;

- Kush ka paraqitur njëherë kërkesën online dhe i është hedhur poshtë mund të paraqesë kërkesë rishqyrtimi (përmes formularit të posaçëm) pranë selisë INPS kompetente për territorin ose të paraqesë kërkesë të re online;

- Kush ka paraqitur kërkesë përmes postës elektronike të certifikuar (pec) apo me postë rakomande duhet të riparaqesë kërkesë online (sepse aplikimi me pec apo postë të zakonshme nuk shoqërohet me numër protokolli i domosdoshëm për paraqitjen e kërkesës së rishqyrtimit);

- Kush ka hapur gjyq e është në pritje të vendimit duhet të presë përfundimin e procesit i cili do të vazhdojë rregullisht deri në dhënien e vendimit të gjykatës për shkak të karakterit jopërfundimtar të vendimit të fundit të INPS-it;

- Kush ka marrë tashmë një vendim gjykate të favorshëm mund të marrë çmimin e lindjes siç është vendosur në sentencën e gjyqit të saj pa qenë e nevojshme të kërkojë rishqyrtimin e kërkesës.

Shkarko:
Urdhëresa e gjykatës së Milanos e 12 dhjetorit 2017
Mesazhi i INPS-it i 13 shkurtit 2018
Formulari i posaçëm për të kërkuar rishqyrtimin e kërkesës

 

Të ardhurat janë shumë të rëndësishme për të pasur të bekuarin lejeqëndrimin BE për qëndrues afatgjatë. Shumat e reja të vlefshme për vitin 2018 sipas familjarëve në ngarkim

Romë, 19 shkurt 2018 – Lejeqëndrimi BE për qëndrues afatgjatë, apo dokumenti që vazhdojmë të quajmë kartë qëndrimi, është më i ëndërruari nga emigrantët pasi u jep mbajtësve jo vetëm të drejtën e qëndrimit të përhershëm në Itali por edhe një sërë të drejtash të barabarta me italianët në disa aspekte, nga punësimi në administratën publike deri te përfitimi i shërbimeve sociale. Për "vjetërsinë" e qëndrimit në Itali, 71,3% e 441.838 shtetasve shqiptarë me leje qëndrimi e ka tashmë këtë dokument.

Kriteret bazë që duhen përmbushur për ta kërkuar, janë lejeqëndrim prej pesë vjetësh, strehim i përshtatshëm dhe të ardhura të mjaftueshme.

Për këtë të fundit, parametri bazë i referimit është gjithnjë shuma e çekut social, që për vitin 2018 ka në vlerën 5.889,00 euro. Siç parashikohet nga neni 9, paragrafi 1 i dekretit legjislativ 286/98, kush aplikon për kartën e qëndrimit duhet të ketë të ardhura vjetore jo më të ulëta se shuma e çekut social për vitin kur paraqet kërkesën.
E për përmbushjen e kriterit të të ardhurave llogariten jo vetëm ato që vijnë ga rroga, por edhe ato që vijnë nga pensione të mundshme (ai i invaliditetit për shembull), ndaj duhen shënuar.

Në rast se kërkesa për kartën e qëndrimit bëhet edhe për familjarë bashkëjetues, të ardhurat e kërkuara rriten në përpjestim me numrin e familjarëve që deklarohen në ngarkim. Është e mundur që të shumohen e të llogariten së bashku të ardhurat e të gjithë familjarëve bashkëjetues e me qëndrim të rregullt në Itali. Llogaritja që duhet bërë është e njëjtë me atë për bashkimet familjare (në përgjithësi, gjysmë çeku social shtesë për çdo familjar). Nëse kërkohet karta e qëndrimit për vete e dy apo më shumë bij nën 14 vjeç, të ardhurat e kërkuara janë sa dyfishi i çekut social.

Ja disa shembuj kufijsh minimalë të ardhurash që duhen mbajtur parasysh, në rast se kërkon kartën edhe për familjarë në ngarkim:
Kërkuesi + 1 familjar: 8.833,50 €
Kërkuesi + 2 familjarë: 11.
778,00
Kërkuesi + 3 familjarë: 14.722,50 €
Kërkuesi + 4 familjarë: 17.667,00 €
Kërkuesi + 2 apo më shumë bij të mitur nën 14 vjeç: 11.778,00 €
Kërkuesi + 2 apo më shumë të mitur nën 14 vjeç dhe 1 tjetër familjar: 14.722,50 €
Kërkuesi + 2 apo më shumë të mitur nën 14 vjeç dhe 2 familjarë të tjerë: 17.667,00 €.

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

 

Tramite dati demografici, statistiche su minori e percorsi formativi, partecipazione al mercato del lavoro, condizione socio-economiche e accesso al welfare, i Rapporti del ministero italiano del Lavoro scoprono l'evoluzione, i punti di forza e quelli deboli dell’integrazione degli albanesi e delle altre 15 più numerose comunità di stranieri presenti in Italia

Roma, 19 febbraio 2018 – La comunità albanese, da anni seconda per numero di regolarmente soggiornanti (dopo i maroccheni), al 1° gennaio 2017 conta 441.838 titolari di un permesso di soggiorno valido, pari al 12% circa del totale dei cittadini non comunitari in Italia.

È una tra le comunità più radicate nel territorio italiano e diversi sono i segnali di tale condizione. Sotto il profilo socio-demografico, sottolinea il rapporto del ministero del Lavoro e delle Politiche Sociali, offrono un quadro di stanzialità il sostanziale equilibrio tra i generi (le donne rappresentano il 48,6% della comunità), e l’elevata quota di minori (segnale della presenza di famiglie), pari a più di 113 mila unità, oltre un quarto dei regolarmente soggiornanti. Inoltre, la comunità risulta mediamente più giovane del complesso dei non comunitari e il 46% dei cittadini di origine albanese ha meno di 30 anni. La distribuzione geografica degli albanesi in Italia vede primeggiare il Nord Italia, dove risiedono oltre il 60% della comunità. Si trovano proprio nel Settentrione due delle te regioni con il maggior numero di presenze albanesi: la Lombardia, prima regione di insediamento per la comunità, che accoglie poco più di un quinto delle presenze degli albanesi e l’Emilia Romagna (terza per numero di cittadini albanesi) che fa registrare un’incidenza pari al 12,9%. Diversamente dal totale dei migranti di origine non comunitaria, la comunità albanese si caratterizza per una forte presenza nella regione Toscana, che risulta seconda per numero di presenze albanesi: 65.106, pari al 14,7% del totale. Benché risieda nel Mezzogiorno poco più di un decimo della comunità, spicca la concentrazione in Puglia (regione d’arrivo negli anni ’90), che accoglie il 5% della comunità.

Anche un’analisi dei permessi di soggiorno evidenzia segni del processo di stabilizzazione che coinvolge la comunità, che risulta seconda, tra le principali non comunitarie, per quota di titolari della cosiddetta carta di soggiorno è pari a 71,3% al 1 gennaio 2017 (a fronte del 60,3% del totale dei non comunitari). Mentre tra i permessi a scadenza,  vede prevalere i motivi familiari, che interessano quasi due terzi dei titoli soggetti a rinnovo dei migranti appartenenti alla comunità (64,6%, a fronte del 42,1% dei non comunitari). I permessi per motivi di lavoro, invece, rappresentano il 28,3% del totale. 
Nel 2016 hanno fatto ingresso in Italia 17.517 cittadini albanesi (+4,2% rispetto all’anno precedente). Ad aumentare rispetto all’anno precedente, sono soprattutto gli ingressi per ricongiungimento familiare (+11,7%), mentre i nuovi permessi per motivi di lavoro registrano un incremento del 9,4%. La comunità albanese risulta inoltre prima per numero di ingressi per lavoro stagionale (958 oltre un quarto del totale), anche in questo ambito si registra un forte incremento rispetto all’anno precedente: +42,3%.

Dopo anni di crescita ininterrotta delle presenze di cittadini non comunitari in Italia, sottolinea il rapporto, per la prima volta quest’anno si registra un’inversione di tendenza con un calo pari a 217mila unità, ovvero -5,5% rispetto all’anno precedente. L’ISTAT stima che circa i due terzi della riduzione registrata siano legati al ricalcolo dei permessi validi. Quella registrata tra il 2016 ed il 2017 sarebbe dunque una contrazione verificatasi nel corso di più anni.

Per la comunità albanese la riduzione delle presenze iniziata nel 2015 prosegue: il numero di cittadini albanesi regolarmente soggiornanti scende da 482.959 al 1° gennaio 2016, a 441.838 al 1° gennaio 2017, con una riduzione di oltre 41 mila unità (-8,5 %). 
La contrazione delle presenze degli albanesi in Italia, è riconducibile, oltre a questioni legate al ricalcolo dei permessi ad altre due tendenze: la riduzione e trasformazione dei flussi di ingresso, e la stabilizzazione delle presenze, fino all’acquisizione della cittadinanza italiana, che comporta un effetto sostitutivo: diminuisce il numero di albanesi con documento di soggiorno, aumenta il numero dei “nuovi” cittadini italiani di origine albanese.

Infatti, vista la sua anzianità migratoria, la comunità albanese vede costantemente crescere il numero di cittadini che acquisiscono la cittadinanza italiana: nel 2016 i nuovi cittadini di origine albanese erano 36.920, in aumento rispetto al 2015 del 5,1%; in particolare, risultano in aumento le acquisizioni per matrimonio (+20,6%) e elezione al 18° anno/trasmissione dai genitori (+7,6%).

Il radicamento della comunità albanese è reso evidente anche dal grado di coinvolgimento nei matrimoni con cittadini italiani: nel 2015 sono stati 1.178 i matrimoni misti che hanno coinvolto cittadini albanesi, il 62% riguarda un marito italiano ed una moglie albanese, mentre il restante 38% è relativo ad un cittadino albanese che sposa una donna italiana.

Minori e percorsi formativi

Uno dei segnali della stabilizzazione della comunità sul territorio è l’elevata presenza di nuclei familiari e minori al suo interno. Al 1 gennaio 2017 sono infatti 113.388 i minori albanesi e rappresentano il 13,9% del totale dei minori non comunitari, tuttavia rispetto all’anno precedente si registra una diminuzione di circa 23mila unità (- 7,3% rispetto all’anno precedente). Oltre al ricalcolo dei permessi validi, influisce in questa direzione anche il rilevante calo delle nascite all’interno della comunità passate dalle 9.425 del 2012 alle 8.405 del 2015.

L’inserimento dei minori albanesi nel circuito scolastico italiano rimane elevato. L’Albania risulta il primo Paese di origine degli studenti non comunitari: infatti, sono 112.171 gli alunni di origine albanese iscritti all’anno scolastico 2016/2017, pari al 17,6% della popolazione scolastica non comunitaria nel suo complesso.

Rispetto all’accesso alla formazione universitaria da parte degli studenti di cittadinanza albanese, la comunità, pur rimanendo in prima posizione per numero di iscritti nelle università italiane, continua a veder calare le iscrizioni, in controtendenza rispetto al complesso dei non comunitari. Il numero degli studenti universitari appartenenti alla comunità albanese, infatti, risulta in costante calo nel corso degli ultimi cinque anni; in particolare, nell’ultimo anno, con il passaggio da 10.237 studenti a 9.817, la popolazione accademica albanese è diminuita del 4,1%, mentre nel totale degli studenti universitari non comunitari, nello stesso periodo si nota un aumento del 5,3%.

Due i punti dolenti per quanto riguarda i minori e il loro percorso formativo.

Il primo è quello dei minori non accompagnati. L’Albania è la quarta nazione di provenienza dei minori stranieri non accompagnati (MSNA): al 31 agosto 2017 sono 1.630 i minori di origine albanese presenti in Italia, una presenza in aumento del 21% circa rispetto ad agosto 2016.

Il secondo, il fatto che risulta prima, tra le principali non comunitarie, per quel che riguarda il numero, in valore assoluto, di NEET, ovvero i giovani tra i 15 ed i 29 anni che si trovano al di fuori del circuito scolastico, formativo e lavorativo. I giovani NEET di cittadinanza albanese sono 45.424, pari al 18,5% dei NEET di origine non comunitaria. Rispetto all’anno precedente, tuttavia, il loro numero è diminuito di 4.509 unità, con una contrazione del 9%.

Lavoro e condizione occupazionale

La già citata anzianità migratoria della comunità albanese ha fatto sì che i suoi lavoratori trovassero occupazione in settori importanti dell’economia italiana, come quello industriale. In particolare, la forte influenza del fattore relazionale ha portato a una rilevante specializzazione, canalizzando i lavoratori albanesi verso il settore edile, in cui è impiegato il 29% (a fronte dell’8,7% dei non comunitari), e l’industria in senso stretto che assorbe il 19,8% della manodopera albanese, settori duramente colpiti durante la fase più acuta della recente crisi economica, con gravi ripercussioni sui livelli occupazionali dei lavoratori albanesi.

Un’analisi dei principali indicatori del mercato del lavoro rivela infatti come le condizioni occupazionali della comunità albanese in Italia siano meno rosee di quelle relative al complesso della popolazione non comunitaria, livelli più bassi di occupati e maggiori di inattività e disoccupazione: il tasso di occupazione è pari al 52,6% a fronte del 56,8% rilevato sul complesso dei non comunitari, il tasso di inattività risulta superiore alla media (di circa 3 punti percentuali) ed è pari, tra i cittadini albanesi, al 33,9% ed il tasso di disoccupazione raggiunge il 20,4% (contro il 16% relativo alla popolazione non comunitaria nel complesso). Va detto tuttavia che all’interno della comunità esistono significative differenze tra il tasso di occupazione maschile (70,8%) e quello femminile (33,6%).

Non a caso i lavoratori albanesi risultano tra i principali beneficiari delle integrazioni salariali elargite dall’INPS (riconosciute in caso di sospensione o riduzione dell’attività produttiva), che sono stati complessivamente 16.749, pari al 28,3% dei beneficiari di cittadinanza extraeuropea; un’incidenza rilevante se si pensa che appartiene alla comunità in esame il 13% circa della forza lavoro non comunitaria. Anche tra i percettori di indennità di disoccupazione risulta elevata la quota di cittadini albanesi sul totale dei beneficiari non comunitari: il 15,2% (59.633). I cittadini albanesi beneficiano prevalentemente di Naspi – Nuova Prestazione di assicurazione sociale per l’impiego – (66% circa), un quarto percepisce la disoccupazione agricola e il 5,8% beneficia dell’ASPI – Assicurazione Sociale per l’Impiego.

Nel corso del 2016 sono stati attivati 148.354 nuovi rapporti di lavoro per cittadini di origine albanese, il 2,6% in meno rispetto all’anno precedente. Il 44,5% dei nuovi lavori subordinati e parasubordinati iniziati durante il 2016 da lavoratori albanesi è nel settore dei Servizi. L’Agricoltura rappresenta il secondo settore per numero di assunzioni nel corso del 2016, interessando il 31,6% delle attivazioni a favore di cittadini albanesi, mentre l’incidenza delle assunzioni nel settore Industriale è pari al 24% circa.

Per la comunità albanese, si evidenzia la prevalenza del lavoro manuale specializzato, che interessa più della metà dei lavoratori albanesi, a fronte del 28% dei non comunitari complessivamente considerati. Segue, per numerosità, la quota di lavoratori non qualificati (24,5%). Infine, il 18% circa degli occupati albanesi è impiegato, addetto alle vendite e servizi personali, mentre è pari al 5,3% l’incidenza di dirigenti e professionisti nel campo intellettuale e tecnico.

Appare molto significativo anche il coinvolgimento degli albanesi nel mondo dell’impresa: la comunità risulta terza per numero di imprese individuali. Il settore di maggior investimento per gli imprenditori albanesi si conferma quello edile, in cui opera il 73,6% delle imprese individuali a titolarità albanese, che rappresentano circa un terzo delle imprese non comunitarie in tale ambito.

Condizioni socio-economiche

La canalizzazione dell’occupazione albanese verso il settore industriale mostra i suoi effetti positivi sul fronte reddituale, i redditi dei lavoratori dipendenti appartenenti alla comunità, infatti, sono mediamente superiori a quelli del complesso dei non comunitari: il 36% circa dei lavoratori albanesi percepisce una retribuzione mensile superiore ai 1.200 euro, a fronte del 22,6% dei lavoratori non comunitari. Le prime due classi di retribuzione sono quella tra gli 801 e i 1.200 euro, in cui ricade il 38,5% degli occupati dipendenti della comunità e quella tra i 1.201 e i 1.600 euro, che interessa il 30,6%.

Tra i cittadini albanesi occupati prevale un livello di istruzione medio-basso, con il 60% circa dei lavoratori appartenenti che ha conseguito al massimo un titolo di istruzione secondaria di primo grado.

Nel corso del 2016, la quota di pensioni IVS (Invalidità, Vecchiaia, Superstiti) destinate a cittadini non comunitari è pari ad un esiguo 0,3% del totale: su oltre 14 milioni di pensioni, infatti, sono 43.830 quelle destinate a cittadini non comunitari. In parte tale differenza è riconducibile all’età media della popolazione straniera, più giovane di quella italiana. Complessivamente, con 3.589 pensioni IVS, la comunità albanese ha un’incidenza dell’8,2% sul totale dei non comunitari che beneficiano di tali prestazioni. Per gli albanesi prevalgono le pensioni per i superstiti, che raggiungono un’incidenza del 42,7%, seguite dalle pensioni per invalidità (38,2%), mentre una quota pari al 19% circa è rappresentata dalle pensioni di vecchiaia. Tra il 2015 e il 2016, il numero delle pensioni IVS erogate a migranti provenienti dall’Albania ha subito un incremento superiore a quello registrato per il complesso dei non comunitari: +11,7 punti percentuali, a fronte di +10,6 punti percentuali.

La fruizione di misure di assistenza sociale erogate dall’INPS (prestazioni a carattere esclusivamente assistenziale a tutela dei soggetti più deboli per raggiunti limiti di età o per invalidità civile) da parte dei cittadini albanesi risulta elevata: con le 17.675 pensioni assistenziali di cui hanno beneficiato, nel 2016, gli albanesi rappresentano il 27% circa di quelle destinate ai migranti di origine non comunitaria. Si tratta, nel 63,6% dei casi, di assegni sociali (non si può nascondere, però, che è venuto fuori che non pochi anziani albanesi prendono l’assegno senza averne diritto poiché vivono praticamente in Albania), poco più di un quinto sono pensioni di invalidità civile, mentre le indennità di accompagnamento coprono il restante 14%.

Con riferimento ai trasferimenti monetari alle famiglie (prestazioni dell’INPS per maternità, congedo parentale e assegni familiari), nel 2016, le beneficiarie di indennità di maternità di cittadinanza albanese nello stesso periodo sono state 5.153, ovvero il 17,5% delle beneficiarie non comunitarie. Con riferimento al congedo parentale, nel corso del 2016, hanno beneficiato anche 2.700 cittadini albanesi, pari al 14,8% dei non comunitari. Per gli assegni per il nucleo familiare che sono la misura di assistenza alle famiglie di cui fruisce un maggior numero di persone: nel corso del 2016 sono stati 62.419 beneficiari albanesi, con un’incidenza sul complesso dei non comunitari pari al 19%.

In riferimento al contributo della comunità albanese in Italia al Paese d’origine, l’Albania rappresenta la dodicesima destinazione delle rimesse partite dall’Italia nel 2016, con 123,7 milioni di euro inviati (-4,9 milioni rispetto al 2015), pari al 3% del totale delle rimesse in uscita (oltre 4 miliardi di euro). Ma l’avvicinanza del paese, dove tanti albanesi si recano personalmente con regolarità portando con sè denaro per i familiari fa pensare che le rimesse vere sono molto più alte.

La comunità albanese mostra un indice di bancarizzazione sensibilmente superiore rispetto alla media nazionale straniera (pari al 74,8%): la percentuale di adulti albanesi titolari di un conto corrente è infatti pari al 91%.
Rispetto all’accesso al credito complessivo, la comunità si caratterizza inoltre per un’incidenza del dato in linea con la media nazionale (33,7% rispetto al 33,1%) e per un maggior ricorso ai mutui, con il 18,4% contro al 12,8% della media nazionale.

Leggi il Rapporto integrale 2017 del ministero del Lavore e delle Politiche Sociali sulla comunità albanese in Italia
Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Për dy ditë, kush shkoi në konsullatë për të tërhequr një certifikatë apo për të aplikuar për pasaportë, u kthye duarbosh. Konsulli Shkëmbi në Romë: “Për shkak të rënies së sistemit, ishte e pamundur të hynim në regjistrin elektronik të popullsisë të mërkurën e të enjten, e na vjen keq për telashet që u janë krijuar qytetarëve tanë. Dje lajmëruam të gjithë ata që kishin takim sot për të aplikuar për pasaporta, gjë që nuk mund të bënim më parë pasi prisnim që nga çasti në çast gjithçka të kthehej në normalitet”

Romë, 16 shkurt 2018 – Një problem me regjistrin elektronik të popullsisë, në të cilin bazohet puna në të gjitha zyrat e Gjendjes Civile në Shqipëri, ka shkaktuar ndërprerjen e shërbimit të tyre. Shërbimi u ndërpre jo vetëm brenda vendit por edhe në të gjitha konsullatat shqiptare ku ofrohen shërbime si lëshimi i certifikatave dhe aplikime për pasaporta e letërnjoftime.

Problemi zgjati dy ditë, të mërkurën e të enjten, e duke qenë diçka e papritur, shumë qytetarë kanë shkuar pranë konsullatave e nuk kanë mbaruar punë. E nëse në Shqipëri zyra e Gjendjes Civile ndodhet në qytetin ku banon, në Itali, të interesuarve, shpesh edhe me fëmijë të vegjël me vete, u duhet të lënë një ditë punën, të marrin mjetet e të bëjnë edhe qindra kilometra për të shkuar pranë një sporteli konsullor. Ndaj problemi i krijuar është akoma më i madh, siç sinjalizuan në redaksi lexues që nuk mbaruan punë as pardje e as dje pranë konsullatave.

I kontaktuar nga Shqiptari i Italisë, konsulli i Shqipërisë në Romë, Rezar Shkëmbi, shpjegon: “Na vjen keq për qytetarët që u paraqitën e nuk mbaruan dot punë, por ishte e pamundur t’i paralajmëronim për mosfunksionimin e sistemit, për faktin e thjeshtë që askush nuk e dinte që do të ndodhte e as sa kohë do të duhej për riparimin e defektit. Edhe ne vetë konstatuam që sistemi nuk funksiononte e që e kishim të pamundur hyrjen në regjistrin elektronik të popullsisë, falë të cilit lëshojmë certifikatat e bëjmë aplikimet për pasaportë, vetëm të mërkurën në mëngjes, ndërkohë që qytetarët ishin para sportelit. Kontaktuam me autoritetet në Shqipëri e na u shpjegua që sistemi kishte defekt e po punohej për kthimin e situatës në normalitet. Por nuk kishim asnjë dijeni sa kohë do të duhej, ndaj nuk mund t’u thonim me siguri qytetarëve nëse do t'u duhej të prisnin pak orë apo disa ditë”.

Kush vendosi të mërkurën të priste një ditë në Romë, u zhgënjye, pasi edhe dje sistemi nuk funksionoi. Ndërkaq, duke qenë se në zyrën konsullore të Romës për sot kishte 25 qytetarë që kishin marrë takim në platformën ShKO për aplikim për pasaportë, këta u lajmëruan që të gjithë që të mos paraqiteshin.
Sot, më në fund, gjithçka është në rregull, sistemi funksionon normalisht, - vazhdon konsulli Shkëmbi - por dje, duke parë që defekti akoma nuk ishte riparuar, për të mos u hapur telashe një numri akoma më të madh qytetarësh, i lajmëruam, me email dhe telefon, që të gjithë ata që kishin marrë takim për sot, që të mos paraqiteshin. Shprehimisht u kemi thënë të vijnë kur t’u bëhet me mbarë nga java e ardhshme e më tutje, e do të kenë përparësi mbi të tjerët”.

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

Si mund të përfitohet lejeqëndrim për punë të varur falë flukseve 2018

Romë, 15 shkurt 2018 – Dekreti i flukseve, edhe pse për shqiptarët nuk parashikon ardhje të drejtpërdrejta për punë të varur e për rrjedhojë për një lejeqëndrim afatgjatë, u hap “një dritare” për ta arritur këtë gjë. Përmes kuotave të konvertimit të lejeve të qëndrimit.

Dekreti i flukseve 2018, në fakt, parashikon 18 mijë ardhje për punë sezonale por edhe 4.750 kuota për konvertime lejesh qëndrimi për punë sezonale në leje qëndrimi për punë të varur. Dhe ky konvertim, prej nëntorit 2016 - me ardhjen në fuqi të dekretit legjislativ nr. 203 të 29 tetorit 2016 me të cilin Italia përvetësoi “direktivën 2014/36/BE mbi kushtet e hyrjes dhe të qëndrimit të qytetarëve të vendeve të treta për motive punësimi në punë sezonale” - është më i lehtë dhe praktikisht i mundshëm që me ardhjen e parë për punë sezonale. Mjaft që punonjësi të ketë punuar të paktën tre muaj si sezonal dhe, nëse ka në dorë një ofertë pune me kohë të përcaktuar apo të përhershme mund të kërkojë konvertimin e dokumentit të qëndrimit për punë sezonale në lejeqëndrim për punë të varur.
Gjithçka bëhet online përmes portalit të ministrisë së Brendshme https://nullaostalavoro.dlci.interno.it/, personalisht apo me ndihmën e patronateve dhe për konvertime lejesh qëndrimi për punë sezonale në leje qëndrimi për punë të varur përdoret Formulari VB.

E pohon këtë gjë edhe qarkorja shpjeguese mbi flukset 2018 e nxjerrë nga ministria e Brendshme dhe ajo e Punës më 17 janar 2018. Në kapitullin mbi konvertimet në e lejeve të qëndrimit për punë sezonale në lejeqëndrim përpunë të varur, shpjegon se ç’kushte duhen plotësuar.
“Për rastet e konvertimit të lejeqëndrimit si sezonal në lejeqëndrim për punë të varur (Formulari VB)…, - shkruhet në qarkore – duhet mbajtur parasysh se është i mundur konvertimi i lejes për punë sezonale në leje për punë të varur, me kusht që të ketë akoma kuota në dispozicion, vetëm pas të paktën 3 muaj marrëdhënieje të rregullt pune sezonale dhe në prani të kritereve për punësimin me një marrëdhënie pune për kohë të përcaktuar apo pa afat. Për këtë qëllim, Inspektoriatet Territoriale të Punës duhet të verifikojnë përmbushjen e kritereve për lidhjen e marrëdhënies së re të punës, punësimin e mëparshëm si sezonal për të cilin u soll në Itali punonjësi, kohëzgjatjen e marrëdhënies sezonale të punës, pagesat përkatëse të kontributeve në favor të punonjësit për sa kohë zgjati puna sezonale”.

Ministritë sqarojnë në qarkore edhe faktin se “meqë puna në bujqësi e punonjësve sezonalë matet me ditë e jo muaj, për të fituar të drejtën e konvertimit duhet të rezultojë që punonjësi të ketë të paktën 13 ditë pune në muaj, në tre muajt e punës (gjithsej 39 ditë), të mbuluara nga derdhja e rregullt e kontributeve shoqërore”.

Kjo është e vetmja rrugë për të gjithë ata që kanë të njohur e familjarë që mund t’u sigurojnë një vend pune në ndërtim, fabrikë apo si bashkëpunëtor familjar e që me këtë dekret fluksesh nuk mund të sillen drejtpërdrejt për këtë arsye në Itali pasi ai nuk parashikon kuota për ardhje për punë në ndërtim apo si bashkëpunëtore familjare. Më parë duhet të sigurojnë një kontratë pune sezonale e pasi të kenë ardhur për këtë qëllim, të kenë punuar tre muaj si sezonalë, mund të kërkojnë konvertimin, - gjithnjë në kuadrin e dekretit të flukseve – të lejes së qëndrimit si punonjës sezonalë në një lejeqëndrim për punë të varur. 

Nuk është aspak e lehtë, por as e pamundur. Për disa mijëra vetë ka kuota dhe janë në dispozicion deri në fund të dhjetorit 2018.

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

Shkarko Qarkoren e përbashkët të ministrive të Brendshme dhe të Punës mbi Dekretin e Flukseve 2018

Lexo edhe:
Mbërrin dekreti i flukseve 2018. Autorizon 30.850 ardhje dhe konvertime
Flukset 2018. Përgatiten kërkesat për punonjësit josezonalë dhe për konvertimet
Dekreti i flukseve 2018, teksti në Gazetën Zyrtare
23 janar 2018. Nga sot nisen kërkesat për punonjësit josezonalë dhe konvertimet
24 janar 2018. Nis përgatitja e kërkesave për 18 mijë punonjësit sezonalë
Punonjësit sezonalë, nisen kërkesat online të flukseve 2018 – Udhëzues i ilustruar

 

 

 

 

Vetëm kush siguron të ardhura të mjaftueshme për t’i mbajtur ekonomikisht, mund të sjellë në Itali bashkëshortin, partnerin, bijtë e prindërit. Ja vlerat minimale të vlefshme për këtë vit

Romë, 14 shkurt 2018 –Bashkëshorti, bashkëshortja, partneri i lidhjes civile, bijtë dhe prindërit. Këta janë familjarët që imigrantët mund të sjellin në Itali me praktikën e bashkimit, me kusht që të tregojnë se kanë strehë ku të jetojnë e para për t’i mbajtur.

Për këtë arsye, veç një strehimi të përshtatshëm, për të kërkuar bashkimin familjar nevojiten edhe të ardhura të përshtatshme

Në përgjithësi, në Tekstin Unik për Imigracionin parashikohet që kush kërkon bashkim familjar të ketë “të ardhura minimale vjetore nga burime të ligjshme jo më të ulëta se çeku social plus gjysmën e shumës së çekut për çdo familjar që do të sillet në Itali”.

Bëhet një përjashtim për fëmijët: “Për bashkimin me dy apo më shumë të mitur me moshë nën 14 vjeç kërkohen gjithnjë të ardhura vjetore jo më të ulëta se dyfishi i çekut social”. Për më tepër, ligji specifikon se “për përcaktimin e shumës së të ardhurave merren në konsideratë edhe të ardhurat e përgjithshme të familjarëve që bashkëjetojnë me kërkuesin”.

Parametri bazë i referimit është gjithnjë shuma e çekut social, që për vitin 2018 ka në vlerën 5.889,00 euro.

Ja disa shembuj kufijsh minimalë të ardhurash që duhet të mbajnë parasysh ata që do të kërkojnë të sjellin në Itali familjarët e tyre gjatë këtij viti:
Bashkim me 1 familjar: 8.833,50 €
Bashkim me 2 familjarë: 11.778,00
Bashkim me 3 familjarë: 14.722,50 €
Bashkim me 4 familjarë: 17.667,00 €
Bashkim me 2 apo më shumë bij të mitur nën 14 vjeç: 11.778,00 €
Bashkim me 2 apo më shumë të mitur nën 14 vjeç dhe 1 tjetër familjar: 14.722,50 €
Bashkim me 2 apo më shumë të mitur nën 14 vjeç dhe 2 familjarë të tjerë: 17.667,00 €.

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Vitin e shkuar ka rënë nën 70 mijë numri i të sapolindurve të huaj në Itali, ndërsa ai i shqiptarëve nën 7.300. Bie nën 10 mijë numri i të sapolindurve me të paktën njërin prind shqiptar, por është padyshim më i lartë numri i të sapolindurve që kanë “gjak shqiptari“. Të dhënat e fundit ISTAT

Romë, 14 shkurt 2018 – Vazhdon të bjerë për të tetin vit rresht numri i lindjeve në Itali. Për të gjithë, italianë e të huaj. Në vitin 2016, kanë lindur 473.438 vetë, apo mëse 12 mijë më pak se një vit më parë: në vitin 2015 kanë lindur 485.780 kurse në vitin 2008, 576.679 fëmijë. Nga të lindurit e vitit 2016, 21,2% ose 100.363 kanë të paktën një prej prindërve të huaj.

Edhe për komunitetin shqiptar vërehet që numri i të lindurve është në rënie të vazhdueshme, madje ka shkuar nën 10 mijë: në vitin 2016 kanë lindur 9.882 fëmijë me paktën njërin prind shqiptar. Në vitin 2015 shifra ishte 10.129 fëmijë, në 2014-tën 10.314, në vitin 2013 të lindurit me të paktën një prind shqiptar ishin 10.546.

Janë këto disa nga shifrat e raportit më të fundit të Institutit Statistikor Italian, ISTAT, mbi lindjet në Itali për vitin 2016 të botuara nga fundi i vitit të shkuar.

Duke parë shtetësinë e prindërve, raporti vë në dukje se janë në rënie lindjet nga të gjitha llojet e çifteve, qoftë ato italiane, qoftë ato të përziera e qoftë ato të përbëra nga dy të huaj. Por gjithsesi rënia e përgjithshme është kryesisht pasojë e lindjeve më të pakta të çifteve italiane (rreth 12 mijë më pak se në vitin 2015).

Për të katërtin vit rresht, bie gjithashtu edhe numri i fëmijëve me të paktën një prind të huaj: numërohen 100.363 në vitin 2016 kundrejt 100.766 të sapolindur në vitin 2015, 104.056 në vitin 2014, 104.100 në vitin 2013 dhe 107.339 në vitin 2012).

Bie gjithashtu edhe numri i të sapolindurve me të dy prindërit të huaj, që pas shumë vitesh shkon nën 70 mijë, më saktësisht 69.379. Në 2015 numëroheshin 72.096, në 2014-tën ishin 75.067.

Po të merret në konsideratë shtetësia e nënave të huaja, njësoj si vitet e fundit, në vend të parë renditen rumunet (19.147 të sapolindur në vitin 2016), në të dytin marokenet (11.657) dhe në vend të tretë shqiptaret me 8.961 në vitin 2016 por ishin 9.257 në vitin 2015, 9.606 në vitin 2014 dhe 9.966 në vitin 2013). Renditje kjo që përputhet edhe me atë të komuniteteve të huaja në Itali.

Më në hollësi, për komunitetin shqiptar, nga raporti shihet që 7.278 fëmijë të sapolindur i kanë të dy prindërit shqiptarë (ishin 7.830 fëmijë në vitin 2015) 921 kanë babanë shqiptar e nënën italiane (kundrejt 872 rasteve të vitit 2015) dhe 1.683 kanë nënën shqiptare dhe babanë italian (ishin 1.427 të 2015-tës). Këto shifra na thonë dy gjëra: nga njëra anë, që konfirmohet prirja e shqiptarëve – si edhe të komuniteteve të tjera - për të krijuar familje mes bashkëkombësish, dhe nga ana tjetër, rritja e konsiderueshme e numrit të fëmijëve nga çiftet e përziera ka të bëjë edhe me faktin se shumë prej këtyre çifteve në të vërtetë janë të formuara nga shqiptarë, por njëri prej tyre ka marrë ndërkohë shtetësinë italiane.

Në përgjithësi, rënia e lindjeve mes shqiptarëve justifikohet edhe me faktin që shumë prej tyre po marrin shtetësinë italiane (rreth 37 mijë gjatë vitit 2016, rreth 200 mijë nga 1990 e këtej), ndaj është e vështirë të thuhet sa prej të sapolindurve kanë “gjak shqiptari”, por padyshim numri është më i lartë se 9.882 që jep ISTAT, gjë që e vë në dukje edhe vetë instituti statistikor.

Nga ana tjetër, këto shifra të para nga Shqipëria janë shumë të rëndësishme. Po të mbajmë parasysh që në Shqipëri gjatë vitit 2016 kanë lindur 31.733 foshnje (sipas të dhënave të INSTAT-it), dhe që komuniteti shqiptar në Itali është vetëm një pjesë e të gjithë atyre shqiptarëve që jetojnë jashtë kufijve të vendit, mund të thuhet pa frikë që lindin më shumë shqiptarë jashtë Republikës së Shqipërisë se brenda saj.

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)